ΚΩΣΤΑΣ ΒΑΞΕΒΑΝΗΣ

Τι συνέβη ξαφνικά για µια πετσέτα θαλάσσης και µια ξαπλώστρα; Κάποιος που παρατηρεί την Ελλάδα στην πορεία τουλάχιστον των τελευταίων πέντε χρόνων µπορεί να αποφανθεί µε βεβαιότητα ότι είναι τρελοί αυτοί οι Ελληνες. Θρήνησαν τους περισσότερους νεκρούς στην Ευρώπη από κορονοϊό αδιαµαρτύρητα, ζουν µε τα χαµηλότερα µεροκάµατα, βιώνουν πρωτοφανείς αυξήσεις στα προϊόντα πρώτης ανάγκης, εξέλεξαν µια κυβέρνηση µε αυταρχική πολιτική και έλλειµµα δηµοκρατίας που ευνοεί µια κάστα πλουσίων, αναπνέουν σε ένα τοξικό περιβάλλον διαφθοράς και ανισοτήτων και έκαναν κίνηµα ενάντια στις ξαπλώστρες; Μόλις πριν από µερικές µέρες κάηκαν σε µόλις δύο εικοσιτετράωρα κοντά στα 500.000 στρέµµατα και δεν άνοιξε ρουθούνι. Γιατί ξαφνικά απλώνουν την πετσέτα µαζί µε τη διαµαρτυρία τους για την κατάληψη των παραλιών από µαφιόζους επιχειρηµατίες και τα τσιράκια τους;

Προτού δώσουµε µια (πιθανή) εξήγηση, έχει σηµασία να δούµε τι ακριβώς είναι η εξάπλωση της ξαπλώστρας στην παραλία. Σύµφωνοι, είναι καταπάτηση, είναι η εύνοια προς όσους έχουν χρήµα ή θέλουν έστω να επιδεικνύουν έναν τρόπο ζωής, είναι η αισθητική του Νεοέλληνα και της διαφθοράς που τη συντηρεί, είναι η κατάληψη των ονείρων και του φυσικού περιβάλλοντος από αετονύχηδες. Πολλά είναι. Είναι όµως κυρίως η σιωπηρή επιβεβαίωση της λογικής ότι όλα πωλούνται κι αγοράζονται. Αυτό που συµβαίνει µε τις παραλίες έχει επεκταθεί σε όλους τους τοµείς ζωής. Η αγορά της ξαπλώστρας είναι η συνέχεια της λογικής ότι όλα είναι αγορά. Μαζί µε τα υλικά προϊόντα πωλούνται κι αγοράζονται πράγµατα που αποτελούν ιδιοκτησία της κοινωνίας, ανήκουν σε όλους κι αυτό δεν σχετίζεται µε την οικονοµική δυνατότητα του καθενός. Τα κοινωνικά αγαθά, οι αξίες που συµπυκνώνουν το δικαίωµα κάθε ανθρώπου να ζει µε κοινωνική ευθύνη και κοινωνική πρόνοια παραδόθηκαν σε λογικές και εφευρέσεις του κέρδους.

Η κατάληψη της παραλίας από την αντιαισθητική ξαπλώστρα, η επιβολή του ευρώ επί της άµµου, της θάλασσας και της φύσης είναι αυτό που συµβαίνει σε κάθε τοµέα της ζωής µας. Οι ξαπλώστρες του κέρδους έχουν καταλάβει κάθε τοµέα της ζωής µας για να εισπράττουν κάποιοι. Η υγεία, η παιδεία, το νερό, το ρεύµα, όσα πρέπει να διευκολύνουν τον άνθρωπο και την κοινωνία γίνονται προϊόντα και αντικείµενα κέρδους. Εκεί που παλιά άπλωνες την πετσέτα για να απολαύσεις την οµορφιά της φύσης, δικαίωµα που πρέπει να έχει η κοινωνία, υπάρχουν σήµερα οι ακριβές ξαπλώστρες.

Ζούµε την εποχή της πλήρους παράδοσης στις αγορές. Ολα είναι για πούληµα. Περάσαµε πλέον από την οικονοµία των αγορών στην κοινωνία της αγοράς. ∆εν υπάρχει κοινωνική ανάγκη που πρέπει να εξυπηρετείται στα πλαίσια ενός οργανωµένου και δίκαιου κράτους αλλά µια συνεχής συναλλαγή.

Την κατάσταση αυτή περιγράφει πολύ εύστοχα ο καθηγητής πολιτικής φιλοσοφίας Μάικλ Σαντέλ στο βιβλίο του «Τι δεν µπορεί να αγοράσει το χρήµα» (εκδόσεις Πόλις): «Η εποχή αυτή ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του ’80, όταν ο Ρόναλντ Ρίγκαν και η Μάργκαρετ Θάτσερ διακήρυξαν την πεποίθησή τους ότι το κλειδί για την ευηµερία και την ελευθερία το κρατούν οι αγορές και όχι οι κυβερνήσεις… Εδραίωσαν την πεποίθηση ότι οι αγορές αποτελούν πρωταρχικό ρόλο για την επίτευξη του κοινού καλού».

Αυτή η βασική αρχή του νεοφιλελευθερισµού επικράτησε παρότι είναι πλέον φανερό ότι δηµιουργεί κοινωνική ζηµιά, ανισότητες και χρήµα για λίγους. Την περίοδο της κρίσης οι λαοί πλήρωσαν τις τράπεζες οι οποίες δεν αυτορυθµίστηκαν όπως θέλει ο θατσερισµός  ούτε εξασφάλισαν το κοινό καλό. Στην Ελλάδα η ιδιωτικοποίηση των εθνικών αερογραµµών δεν έφερε ανταγωνιστικότητα και χαµηλές τιµές όπως έλεγε ο θατσερικός Κωστής Χατζιδάκης που τις ιδιωτικοποίησε, αλλά µονοπώλιο και κέρδη για λίγους µετόχους. Το αεροπορικό εισιτήριο για Μυτιλήνη είναι πιο ακριβό από αυτό για Μαδρίτη. Η αποµάκρυνση του κράτους από τοµείς στους οποίους έπρεπε να έχει ευθύνη και να ασκεί έλεγχο, στο όνοµα ότι αυτό αποτελεί κρατισµό και στέρηση της ελευθερίας των αγορών, παρέδωσε την κοινωνία στην αισχροκέρδεια.

Ο Αδωνης Γεωργιάδης ήταν αυτός που έλεγε ότι όσα νοσοκοµεία δεν έχουν κέρδος πρέπει να κλείνουν, οµολογώντας πως για το κόµµα του το κοινωνικό αγαθό της υγείας είναι θέµα κέρδους. Μα τότε να σκοτώνουµε τους χρόνια πάσχοντες γιατί είναι επιζήµιοι.

Το κέρδος έχει επεκταθεί σε τοµείς πέραν των εµπορικών συναλλαγών. Οι αγορές έχουν αποβάλει την ηθική ως µέτρο και αξία, νοµιµοποιώντας το µη ηθικό. Ας επιστρέψουµε στον Σαντέλ. Σήµερα στις ΗΠΑ υπάρχουν πολιτείες που δίνουν δικαίωµα, αν πληρώσεις, να κυκλοφορείς στη λωρίδα των ασθενοφόρων. Πληρώνοντας κάτι παραπάνω επισήµως περνάς την ουρά στο αεροδρόµιο. Οι κρατούµενοι αναβαθµίζουν το κελί τους µε σχετικό αντίτιµο. Παγκοσµίως, παρά τις απαγορεύσεις που υπάρχουν στην εκποµπή ρύπων, µια εταιρεία µπορεί να αγοράσει το δικαίωµα να ρυπαίνει. Ο έχων µπορεί να κάνει τη ζωή του όπως θέλει και αυτό δεν αφορά πλέον αγορά αυτοκινήτου, γιοτ ή σπιτιού.

Ο Σαντέλ αναφέρεται στην «ηθική της ουράς». Κάθε καλοκαίρι το Public Theater της Νέας Υόρκης οργανώνει δωρεάν υπαίθριες παραστάσεις έργων του Σαίξπηρ στο Σέντραλ Παρκ. Μπορεί ο καθένας να πάρει εισιτήριο περιµένοντας στην ουρά. Είναι µια πρωτοβουλία που απευθύνεται στον καθένα, αφού είναι δωρεάν. Αρκεί να µπει στην ουρά. Οι πλούσιοι και πολυάσχολοι, ωστόσο, µπορούν να πληρώσουν κάποιον (και το κάνουν) ώστε να περιµένει στην ουρά αντί γι αυτούς για να πάρει το πολυπόθητο εισιτήριο. Ενας πλούσιος λοιπόν µπορεί να αλλάξει τη λειτουργία της ουράς. Γράφει ο Σαντέλ: «Ολες αυτές οι συναλλαγές αντικαθιστούν την ηθική της ουράς (το να περιµένεις στη σειρά σου) µε την ηθική της αγοράς (το να πληρώνεις ένα αντίτιµο για ταχύτερες υπηρεσίες)».

Η ουρά είναι µια διαδικασία που ως σήµερα αγνοεί προνόµια. Το «αν είσαι και παπάς µε την αράδα σου θα πας» συµπυκνώνει µια αρχή δικαίου και ταυτόχρονα ηθική. Το πώς η ηθική ανατρέπεται σε αυτό το παράδειγµα της ουράς δείχνει τη λειτουργία των αγορών διά της παράδοσης στο κέρδος.

Η πετσέτα στην Ελλάδα έχει τη δική της ηθική. Η «ηθική της πετσέτας» συµπυκνώνεται στο δικαίωµα του καθενός να χαρεί τη θάλασσα και τη φύση. Η εµφανής ανατροπή αυτής της ηθικής και της παγιωµένης ισότητας δηµιουργεί την κινηµατική διαδικασία ενάντια στην ξαπλώστρα στη χώρα αυτό το καλοκαίρι.

Το θέµα είναι ότι η χώρα είναι γεµάτη από «ξαπλώστρες». Με την επιβολή του κέρδους και της αγοράς πάνω σε κάθε κοινωνική λειτουργία. Ξαπλώστρες παντού. Οι ξαπλώστρες δεν είναι δείγµα της πλεονεξίας και της αδηφαγίας κάποιου επιχειρηµατία όπως θέλουν να λένε οι νεοφιλελεύθεροι αγανακτούντες για την ξαπλώστρα. Είναι το σύµφυτο της κοινωνίας που παραδίδεται στο κέρδος και εµπορευµατοποιεί και όσα δεν είναι εµπόρευµα. Το µεγάλο πρόβληµα είναι ότι η επιζήµια αυτή λειτουργία γίνεται αποδεκτή από την κοινωνία όχι µόνο γιατί επιβάλλεται επικοινωνιακά, αλλά γιατί το όραµα του κέρδους συντηρεί την αυταπάτη ότι ο κερδισµένος µπορείς εν δυνάµει να είσαι εσύ, ενώ στην πραγµατικότητα είναι πάντα οι λίγοι.

Πηγή: documentonews.gr

Χριστίνα Κοψίνη

Ακόμη πιο σκληρά μέτρα φαίνεται ότι εμπεριέχει το σχέδιο νόμου Γεωργιάδη για τις συνδικαλιστικές οργανώσεις και τα μέλη της που παρεμποδίζουν τους απεργοσπάστες να εργαστούν.

Στο σχέδιο νόμου που αναμένεται να αναρτηθεί εντός των ημερών σε δημόσια διαβούλευση και να εισαχθεί προς συζήτηση και ψήφιση στη Βουλή τον Σεπτέμβριο, υπάρχει διάταξη σύμφωνα με την οποία, εκτός από την αστική ευθύνη, για παρεμπόδιση των απεργοσπαστών θα προβλέπεται τώρα και ποινική. Δηλαδή, στις περιπτώσεις που κριθεί από τα δικαστήρια ότι απεργοί –μέλη του συνδικάτου που έχει κηρύξει απεργία– κλείνουν και δεν επιτρέπουν την είσοδο στην εργασία όλων όσοι διαφωνούν εμπράκτως με αυτήν, δεν θα κληθούν να καταβάλουν μόνο το οικονομικό αντίτιμο που θα τους επιδικαστεί αλλά θα κινδυνεύσουν ακόμη και με ποινή φυλάκισης.

Το μέτρο αυτό έρχεται να συμπληρώσει τη νομοθεσία Χατζηδάκη που είχε χαρακτηριστεί αντεργατική και έχει επικριθεί σφόδρα από τα κόμματα της αντιπολίτευσης και τους συνδικαλιστικούς φορείς. Εξίσου ποινική θα χαρακτηρίζεται και η ευθύνη όλων όσοι παρεμποδίζουν όχι μόνο σωματικά αλλά και ψυχολογικά τους απεργοσπάστες.

Η κυβέρνηση φαίνεται ότι βιάζεται να συμπληρώσει τα αντιαπεργιακά μέτρα στην αρχή της θητείας της, με στόχο την αποφυγή μεγάλων απεργιακών κινητοποιήσεων ενόψει ενός πολύ δύσκολου χειμώνα. Αλλωστε η λογική και των προηγούμενων μέτρων Χατζηδάκη εκπορεύτηκε από τις απεργίες των συνδικάτων των ΣΤΑΣΥ και ΟΣΥ τον Νοέμβριο του 2021. Η απεργία μετά την προσφυγή των διοικήσεων των δύο εταιρειών κρίθηκε παράνομη αλλά επαναπροκηρύχθηκε ως 24ωρη από το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Αθήνας το οποίο κατ’ αυτόν τον τρόπο την έθεσε κάτω από την ομπρέλα του

Ακολούθησε η 24ωρη απεργία της ΠΕΝΕΝ. Η απεργία κρίθηκε παράνομη και καταχρηστική από το Πρωτοδικείο Πειραιά, αλλά οι εικόνες των απεργών που εμπόδιζαν την πραγματοποίηση των δρομολογίων έγινε ένα από τα πιο αγαπημένα θέματα των ειδήσεων στους τηλεοπτικούς σταθμούς που ήδη προετοίμαζαν τα κριτήρια αποδοχής των νέων αντιαπεργιακών διατάξεων.

Λίγο μετά ο Κωστής Χατζηδάκης συμπεριέλαβε στο εργασιακό νομοσχέδιο διάταξη με την οποία απαγορεύτηκε η επαναπροκήρυξη απεργίας κατά του ίδιου εργοδότη και την ίδια ημερομηνία από δευτεροβάθμια ή τριτοβάθμια συνδικαλιστική οργάνωση, εφόσον η απεργία που κήρυξε η πρωτοβάθμια οργάνωση έχει κριθεί παράνομη.

Αραγε, τι μεσολάβησε και η κυβέρνηση έκρινε ότι σήμερα –με σχεδόν ανύπαρκτο το εργατικό κίνημα, καθηλωμένα στην ανυπαρξία τους τα συνδικάτα και άσφαιρα τα μέχρι τώρα πυρά των όποιων κινητοποιήσεων, συμπεριλαμβανομένων κι αυτών του ΠΑΜΕ– πρέπει να προχωρήσει σε ακόμη πιο σκληρά μέτρα για την προστασία της απεργοσπασίας; Μήπως ήταν, τελικώς, η απεργία στη «Μαλαματίνα» που αποτέλεσε μια σοβαρή εξαίρεση ως προς τη διάρκεια και τον δυναμισμό της ή ο φόβος για αυτά που θα ακολουθήσουν εντός του 2024;

Πηγή: efsyn.gr

Γεράσιμος Λιβιτσάνος

Aυτή την εβδομάδα (ίσως και σήμερα) αναμένεται να κατατεθεί σε δημόσια διαβούλευση – σύμφωνα με δήλωση του Άδωνι Γεωργιάδη- το νομοσχέδιο του υπουργείου Εργασίας που θεσμοθετεί την … 16ωρη απασχόληση, αλλά και τους εργαζόμενους «υπό δοκιμή». Ένα νομοθέτημα που ήδη έχει προκαλέσει τις σφοδρές αντιδράσεις της αντιπολίτευσης αλλά και των συνδικάτων.

Μεθόδευση

Διακηρυγμένος στόχος του υπουργού Εργασίας είναι το νομοσχέδιο να ψηφιστεί το αργότερο στις αρχές του Σεπτεμβρίου. Ως εκ τούτου οι κοινοβουλευτικές διαδικασίες της επεξεργασίας του θα «τρέξουν» μέσα στον Αύγουστο. Είναι προφανές πως η κυβέρνηση επιλέγει την συγκεκριμένη χρονική περίοδο για την προώθηση ενός τέτοιου νομοσχεδίου προκειμένου να εκμεταλλευθεί την θερινή ραστώνη που περιορίζει την δυνατότητα κοινωνικών αντιδράσεων. Όπως επίσης και την δυναμική του πρόσφατου εκλογικού αποτελέσματος που σε συνδυασμό με την ρευστότητα που επικρατεί στον χώρο της αξιωματικής αντιπολίτευσης μοιάζουν ως την πλέον ευνοϊκή συγκυρία.

Αξίζει να σημειωθεί πως η συγκεκριμένη νομοθετική ρύθμιση ουδέποτε είχε ανακοινωθεί – πόσο μάλλον να προβληθεί - προεκλογικά από την Νέα Δημοκρατία η οποία όπως όλα δείχνουν έχει αλλάξει τον νομοθετικό της σχεδιασμό επιλέγοντας τις πλέον «αιχμηρές» πρωτοβουλίες της να τις προωθήσει τους επόμενους μήνες. Να θυμίσουμε πάντως πως η κυβέρνηση Μητσοτάκη ανάλογη τακτική είχε ακολουθήσει και το 2019, αφού μετά την εκλογική της νίκη τον Ιούλιο, είχε ψηφίσει στην Βουλή με την μορφή δύο τροπολογιών την κατάργηση της αιτιολογημένης απόλυσης όπως και την ισχύουσα περιοριστική νομοθεσία για τους εργολαβικούς εργαζόμενους.

Εξυπακούεται ότι η διαδικασία διαβούλευσης στα μέσα του Αυγούστου έχει περισσότερο …τυπικό χαρακτήρα, αφού είναι προφανές ότι ελάχιστοι θα ενημερωθούν για το περιεχόμενο και τις διατάξεις τους. Πάντως τη ερχόμενη Τρίτη έχει ήδη προαναγγελθεί κινητοποίηση διαμαρτυρίας σωματείων έξω από το υπουργείο Εργασίας.

Οι επίμαχες διατάξεις

Αν και οι λεπτομερείς διατάξεις του νομοσχεδίου δεν έχουν γίνει ακόμη γνωστές, το «πνεύμα» του έχει ήδη ξεκαθαριστεί από τις δημόσιες δηλώσεις του υπουργού Εργασίας, Άδωνι Γεωργιάδη. Μιλώντας σε εκπομπή του ΣΚΑΙ ανέφερε ότι με τις διατάξεις του νέου νόμου «μπορεί κάποιος να δουλεύει δύο 8ωρα σε δύο διαφορετικούς εργοδότες και αυτό είναι απολύτως νόμιμο, δηλωμένο και στα εισοδήματά του». Σχολιάζοντας μάλιστα ότι η 16ωρη εργασία είναι …ελεύθερη επιλογή του εργαζόμενου, αφού ανέφερε πως «αν το επιθυμεί ναι, δική του είναι η απόφαση, όχι δική μου, από δω και μπρος θα του το επιτρέπουμε, σήμερα δεν επιτρέπεται».

Πάντως μετά την κατακραυγή και τις αντιδράσεις της αντιπολίτευσης που προκάλεσαν οι δηλώσεις αυτές ο Άδωνις Γεωργιάδης έσπευσε να διευκρινίσει πως «δεν σταματά να εφαρμόζεται το ΠΔ88/1999 περί των ελαχίστων περιόδων ανάπαυσης που αποτελεί υπερεθνικό δίκαιο και όπου εκεί ορίζεται ρητώς ότι για κάθε περίοδο 24 ωρών η ελάχιστη ανάπαυση δεν μπορεί να είναι κατώτερη των 11 συνεχών ωρών, το οποίο συνεχίζει να ισχύει για κάθε εργοδότη στον οποίο εργάζεται ο εργαζόμενος».

Μία δήλωση που σε καμία περίπτωση δεν αναιρεί τον «μεσαωνικό» χαρακτήρα του νομοθετήματος. Ιδίως από την στιγμή που το νομοθέτημα μπορεί να αξιοποιηθεί ποικιλότροπα σε περιπτώσεις επιχειρησιακών ομίλων με θυγατρικές και συνεργαζόμενες επιχειρήσεις . Επίσης οι έλεγχοι της αγοράς εργασίας δεν αποτελούν πλέον πεδίο αρμοδιότητας του υπουργείου Εργασίας μια και το Σώμα Επιθεωρητών Εργασίας έχει μετατραπεί σε ανεξάρτητη αρχή.

Θολό είναι το τοπίο σχετικά με τον νέο θεσμό του «εργαζόμενου υπό δοκιμή». Σύμφωνα με τον Άδωνι Γεωργιάδη «θεσπίζουμε επίσης την περίοδο του δόκιμου εργαζομένου. Ένας εργαζόμενος εντός 6 μηνών, εργάτης σε μία επιχείρηση, μπορεί να λύεται η σύμβασή του αυτομάτως και αζημίως, σε μία περίοδο 6 μηνών". Αυτό ενώ ήδη με την υφιστάμενη νομοθεσία το δικαίωμα αποζημίωσης απόλυσης θεσμοθετείται μετά τους 12 μήνες συνεχούς απασχόλησης στον ίδιο εργοδότη.

Οπότε εύλογα κανείς μπορεί να υποθέσει ότι – σύμφωνα με το «φιλικό προς τους επενδυτές» πνεύμα του νομοσχεδίου – κατά πάσα πιθανότητα ο χρόνος για τον οποίο ο εργαζόμενος δεν δικαιούται αποζημίωση πρακτικά αυξάνεται στους 18 μήνες. Παράλληλα στο ίδιο νομοσχέδιο αναμένονται να περιληφθούν κίνητρα για την εφαρμογής της περίφημης ηλεκτρονικής κάρτας για το ωράριο των εργαζομένων καθώς και διατάξεις για πιο αυστηρά πρόστιμα στις περιπτώσεις αδήλωτης εργασίας.

Αξίζει να υπενθυμιστεί ότι η εν λόγω γενικευμένη παρέμβαση στα ζητήματα των εργασιακών σχέσεων είναι η δεύτερη που πραγματοποιεί η κυβέρνηση Μητσοτάκη. Έχει προηγηθεί το νομοσχέδιο του πρώην υπουργού Εργασίας, Κωστή Χατζηδάκη που ψηφίστηκε τον Ιούνιο του 2021 και είχε ως βασική μέριμνα την κατάργηση του 8ωρου και την δυνατότητα εργασίας έως 11 ώρες την ημέρα, την διευκόλυνση των απολύσεων, διατάξεις περιορισμού του απεργιακού δικαιώματος όπως και την ενίσχυση των ατομικών συμβάσεων.

Πηγή: news247.gr

Βίκυ Σαμαρά

Μετά τη θύελλα αντιδράσεων που προκάλεσε η αποκάλυψη του σχεδίου της κυβέρνησης για θέσπιση 16ωρης εργασίας την ημέρα, ο υπουργός Εργασίας Άδωνις Γεωργιάδης προσπάθησε να διασκεδάσει τις εντυπώσεις με διευκρινιστική δήλωση.

Υπενθυμίζεται ότι νωρίτερα σήμερα ο κ. Γεωργιάδης μιλώντας στο ΣΚΑΙ προανήγγειλε ευθαρσώς ότι η νέα εργασιακή νομοθεσία που αναμένεται να κατατεθεί στη Βουλή (στην καρδιά του καλοκαιριού, για προφανείς λόγους) “έχει ρυθμίσεις που μπορεί να μην αρέσουν ιδιαίτερα στους ανθρώπους της Αριστεράς, γιατί καμία φορά η Ευρωπαϊκή Ένωση κάνει και πράγματα που είναι περισσότερα φιλελεύθερα.”

Δήλωσε ειδικότερα ότι “θα μπορεί κάποιος να δουλεύει δύο 8ωρα σε δύο διαφορετικούς εργοδότες” και στο ερώτημα αν με αυτό το νομοσχέδιο θα μπορεί ένας εργαζόμενος να δουλεύει έως και 16 συνεχόμενες ώρες μέσα στη μέρα, απάντησε, "αν το επιθυμεί ναι, δική του είναι η απόφαση, όχι δική μου, από δω και μπρος θα του το επιτρέπουμε, σήμερα δεν επιτρέπεται".

Ο εργασιακός μεσαίωνας που προανήγγειλε όμως ο κ. Γεωργιάδης δεν σταματά εκεί. Ο υπουργός Εργασίας δήλωσε επιπλέον: “Θεσπίζουμε επίσης την περίοδο του δόκιμου εργαζομένου. Ένας εργαζόμενος εντός 6 μηνών, εργάτης σε μία επιχείρηση, μπορεί να λύεται η σύμβασή του αυτομάτως και αζημίως, σε μία περίοδο 6 μηνών".

Στη συνέχεια όμως και αφού είχε προκληθεί οργή στην κοινή γνώμη, ο κ. Γεωργιάδης προέβη στην ακόλουθη διευκρινιστική δήλωση:

«Στο Σχέδιο Νόμου που θα τεθεί σε δημόσια διαβούλευση, την επόμενη εβδομάδα, ρητώς διευκρινίζεται η δυνατότητα της εργασίας σε πολλαπλούς εργοδότες, όπως ορίζει η ευρωπαϊκή νομοθεσία. Σε καμία όμως περίπτωση δεν σταματά να εφαρμόζεται το ΠΔ88/1999 περί των ελαχίστων περιόδων ανάπαυσης που αποτελεί υπερεθνικό δίκαιο και όπου εκεί ορίζεται ρητώς ότι για κάθε περίοδο 24 ωρών η ελάχιστη ανάπαυση δεν μπορεί να είναι κατώτερη των 11 συνεχών ωρών, το οποίο συνεχίζει να ισχύει για κάθε εργοδότη στον οποίο εργάζεται ο εργαζόμενος».

Με δύο οκτάωρα και 11ωρη ανάπαυση δε φτάνει βέβαια το 24ωρο, καθώς προφανώς 16 συν οκτώ μας κάνει 27. Πηγές του Εργασίας διευκρίνιζαν στη συνέχεια πως δεν ισχύουν τα δύο οκτάωρα, υπενθυμίζοντας ότι το ανώτατο που ορίζει ο νόμος είναι 13 ώρες εργασίας και 11 ώρες ανάπαυσης.

Σφοδρές αντιδράσεις από την αντιπολίτευση

Οργισμένη ήταν η αντίδραση του ΣΥΡΙΖΑ, όπου απευθυνόμενος προσωπικά στον κ. Γεωργιάδη, ζήτησε "να μην διανοηθεί να φέρει στη Βουλή αυτό το έκτρωμα".

"Ο υπουργός Εργασίας κ. Γεωργιάδης, ως άξιος συνεχιστής του κ. Χατζηδάκη, αποκάλυψε σήμερα το εφιαλτικό σκηνικό που ετοιμάζει η κυβέρνηση της ΝΔ για τους εργαζόμενους.

Προανήγγειλε νομοθετική πρωτοβουλία που θα προβλέπει 16 ώρες δουλειά την ημέρα με δύο 8ωρα σε δύο εργοδότες.

Και αυτό - κατά τον κ. Γεωργιάδη - θα είναι «προσωπική απόφαση» του εργαζόμενου. Με λίγα λόγια, ο εκβιασμός βαφτίζεται «επιλογή» την ώρα που η ακρίβεια, η εργοδοτική αυθαιρεσία και οι χαμηλοί μισθοί πλήττουν τον κόσμο της εργασίας.

Να μην διανοηθεί καν ο κ. Γεωργιάδης να φέρει στη Βουλή αυτό το έκτρωμα. Δεν θα βρει απέναντι μόνο τον κόσμο της Αριστεράς, αλλά το σύνολο των εργαζομένων και της ελληνικής κοινωνίας", αναφέρει στην ανακοίνωσή του το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Αντίστοιχα και το ΚΚΕ ήδη αντέδρασε έντονα στις δηλώσεις Γεωργιάδη, απειλώντας με κινητοποιήσεις.

“Μετά το “δικαίωμα” στη 10ωρη εργασία χωρίς υπερωριακή αμοιβή που θεσπίστηκε με τον νόμο “Χατζηδάκη”, ο νέος υπουργός εργασίας, Ά. Γεωργιάδης, ανακοίνωσε και το “δικαίωμα” στη δουλειά μέχρι και 16 ώρες την ημέρα, με απασχόληση σε περισσότερους από έναν εργοδότη, αξιοποιώντας τις κατευθύνσεις της ΕΕ για την “παράλληλη απασχόληση”, σχολίασαν σαρκαστικά από τον Περισσό.

“Ο υπουργός προκαλεί τη νοημοσύνη όλων όταν προσπαθεί να κρύψει την εξυπηρέτηση των εργοδοτικών απαιτήσεων πίσω από τη φράση “αν το θέλει ο εργαζόμενος”. Σε συνθήκες ανέχειας και εκτίναξης της ακρίβειας, που οδηγεί σε πραγματική μείωση των - ήδη χαμηλών – μισθών, αλλά και σε συνθήκες εργοδοτικών εκβιασμών, δεν υπάρχει καμία “επιθυμία” των εργαζομένων, υπάρχει απλά ο ωμός καταναγκασμός”, τονίζει το ΚΚΕ.

Επισήμανει δε ότι: “Ο υπουργός Εργασίας, μάλιστα, εξαγγέλλει τη δήθεν “εθελοντική” 16ωρη δουλειά, την ώρα που ήδη υπάρχει μεγάλη αύξηση των εργατικών “ατυχημάτων”, εξαιτίας της εντατικοποίησης της δουλειάς, της έλλειψης μέτρων ασφαλείας και υγιεινής, αλλά και της διάλυσης της Επιθεώρησης Εργασίας. Παράλληλα, η μετατροπή των εργαζόμενων σε “πολυεργαλεία” θα κρατήσει ψηλά το ποσοστό ανεργίας, η μείωση του οποίου έχει τεθεί από την κυβέρνηση ως προϋπόθεση για την επαναφορά εργατικών δικαιωμάτων, όπως αυτό των “τριετιών”.”

Και η ανακοίνωση του ΚΚΕ καταλήγει: “Κανένας και καμία να μην δεχτεί τον Μεσαίωνα στον οποίο μας γυρίζουν οι “πολυδύναμοι εκσυγχρονιστές”, αξιοποιώντας, μάλιστα, την περίοδο των καλοκαιρινών αδειών, γιατί νομίζουν ότι έτσι θα αποφύγουν τις αντιδράσεις και την κατακραυγή.

Οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες μπορούν με την οργάνωση και τον αγώνα τους να τους αναγκάσουν να πάρουν πίσω αυτό το “έκτρωμα”. Να επιβάλουν την υπογραφή Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας με πραγματικές αυξήσεις και σύγχρονα δικαιώματα παντού.”

Πηγή: news247.gr

Η εταιρία NOS INSURANCE ιδρύθηκε τον Ιούλιο του 2021 και εκτός των άλλων επιχειρηματικών της δραστηριοτήτων συνάπτει συμβάσεις με τον ευρύτερο δημόσιο τομέα.

Νίκος Γιαννόπουλος

H ασφαλιστική εταιρία NOS ΙNSURANCE μπήκε από το πουθενά στη ζωή μας από μία ανάρτηση στα social media στην οποία ο CEO της εταιρίας Αλέξης Λιάγκας φαίνεται να απειλεί ωμά τους εργαζόμενους να ψηφίσουν "σωστά" έχοντας μάλιστα στο πλάι του τον Υπουργό Ανάπτυξης Αδωνι Γεωργιάδη.

Λόγω της δημοσιοποίησης του video προκλήθηκε φυσικά σάλος και το αποτύπωμα στη δημόσια σφαίρα ήταν τόσο μεγάλο που ο ίδιος ο Υπουργός αναγκάστηκε να προχωρήσει σε "διορθωτική" ανάρτηση στην οποία μάς πληροφορούσε ότι ο κ. Λιάγκας έκανε πλάκα.

Ποια είναι όμως η NOS INSURANCE και γιατί την επισκέφθηκε ο Υπουργός Ανάπτυξης κατά την προεκλογική περίοδο;

Ας απαντήσουμε, καταρχάς, στο πρώτο ερώτημα. Η ΝOS INSURANCE είναι μία νέα εταιρία στο χώρο των ασφαλίσεων η οποία ιδρύθηκε στις 15/07/2021 με το όνομα "Progress ασφαλιστικοί πράκτορες και συντονιστές ασφαλιστικών πρακτόρων Ανώνυμη Εταιρία" και μετοχικό κεφάλαιο 25.000 ευρώ.

Σχετικά γρήγορα, στις 10 Δεκεμβρίου του 2021 η εταιρία τροποποίησε το καταστατικό της και άλλαξε το όνομά της σε "NOS ασφαλιστικοί πράκτορες και συντονιστές ασφαλιστικών πρακτόρων Ανώνυμη Εταιρία" ή πιο απλά NOS INSURANCE AGENTS (για τις συναλλαγές με την αλλοδαπή).

Σε ούτε δύο χρόνια δραστηριοποίησης η εταιρία, όπως προκύπτει από τη Διαύγεια, έχει συνάψει συνολικά 29 συμβάσεις με τον ευρύτερο δημόσιο τομέα (κυρίως με Δήμους της περιφέρειας) για την ασφάλεια αυτοκινήτων.

Πολλές από αυτές τις συμβάσεις, συνολικά 20, δεν είναι τίποτα άλλο από απευθείας αναθέσης. Για παράδειγμα πριν από ελάχιστες ημέρες, στις 10 Απριλίου, η εταιρία υπογράφει σύμβαση με τον Δήμου Πύργου συνολικής αξίας 25.500 ευρώ με την οποία αναλαμβάνει να παρέχει ασφαλιστική κάλυψη σε οχήματα και μηχανήματα του εν λόγω Δήμου.

Στις 6 Απριλίου έρχεται μία ακόμη απευθείας ανάθεση, αυτή τη φορά από το Δήμο Φλώρινας, συνολικής αξίας 13.895 ευρώ η οποία αφορά την ασφάλιση 76 οχημάτων και μηχανημάτων του εν λόγω δήμου για τον επόμενο χρόνο.

Παράλληλα, η εταιρία επιχειρεί τη δραστηριοποίηση της και σε άλλους τομείς όπως τα ιδιωτικά ΚΕΠ. Στις 27 Ιανουαρίου γνωστοποίησε αυτή την κίνησή της η οποία θα έχει ως στόχο την εξυπητέρηση 50 ή 60 διαφορορετικών πράξεων σε πρώτη φάσγ.

Κοντολογίς, αν και θεωρητικά νέα στο χώρο, η εταιρία έχει κάνει μεγάλα βήματα προόδου χωρίς να αδιαφορεί, το αντίθετο, για συμβάσεις με τον ευρύτερο δημόσιο τομέα.

Στο ερώτημα γιατί επέλεξε την εν λόγω εταιρία ο κ. Υπουργός για επίσκεψη (επιλογή τελικά που κατέληξε σε φιάσκο) αναμένεται η απάντηση του ίδιου του κ. Γεωργιάδη.

Πηγή: news247.gr

Άδωνις Γεωργιάδης για μια ακόμα φορά απέδειξε ότι είναι ένας ανάλγητος πολιτικός. Ως αρμόδιος υπουργός ρωτήθηκε σήμερα Πέμπτη (17/11) κατά την επίσκεψή του σε σούπερ μάρκετ, για το φαινόμενο που παρατηρείται σε σούπερ μάρκετ να τοποθετούν αντικλεπτικά σε βρεφικά γάλατα και τροφές. Φαινόμενο που έχει προκαλέσει σφοδρές αντιδράσεις στην κοινή γνώμη καθώς για να φτάσει στο σημείο ένας γονιός να κλέψει γάλα για το μωρό του σημαίνει ότι είναι σε άθλια οικονομική κατάσταση.

Η απάντηση που έδωσε χαμογελαστός ο Άδωνις Γεωργιάδης είναι ανατριχιαστική: «Γίνεται σε όλη την Ευρώπη. Είναι φυσιολογικό κάποιες αλυσίδες να θέλουν να προστατεύσουν την περιουσία τους».

Έτσι απλά και ωμά. «Περιουσία» το βρεφικό γάλα που πρέπει οι επιχειρήσεις να το προστατεύσουν από γονείς σε οικονομική απόγνωση. Ούτε ένα σχόλιο ενσυναίσθησης παρά μόνον αποθέωση της επιχειρηματικής επιλογής.

Επισημαίνεται ότι τα βρεφικά γάλατα είναι από τα πιο ακριβά προϊόντα και με την έκρηξη της ακρίβειας η τιμή τους για τους πολίτες και ειδικά για τους γονείς εκείνους που βρίσκονται σε οικονομικό αδιέξοδο έχει εκτοξευθεί σε δυσθεώρητα ύψη.

Η επιλογή αλυσίδας σούπερ μάρκετ να βάλει αντικλεπτικό σύστημα, καταδεικνύει ότι υπάρχουν άνθρωποι που μπορεί να φτάσουν στο σημείο να γίνουν ακόμα και «Γιάννης Αγιάννης» για να μπορέσουν να ταίσουν το παιδί τους. Μόνο που για τον Άδωνι Γεωργιάδη, η σωστή αντίδραση είναι αυτή του Ιαβέρη.

Να σημειωθεί ότι μέχρι σήμερα αντικλεπτικά έβαζαν αλυσίδες σούπερ μάρκετ σε αλκοολούχα ποτά και ηλεκτρικές συσκευές, δηλαδή, σε προϊόντα που δεν είναι πρώτης ανάγκης όπως οι βρεφικές τροφές.

Πηγή: avgi.gr
 

Το συντεταγμένο και κυρίαρχο αφήγημα συνδέει διαχρονικά το σύγχρονο ελληνικό κράτος με την αρχαιότητα και το Βυζάντιο, παραβλέποντας ειδικά τα πρώτα χρόνια το πολυπολιτισμικό ψηφιδωτό που ζούσε στον Ελλαδικό χώρο και αντιμετωπίζοντάς το κατά πολλούς εχθρικά.

Μέχρι σήμερα η επιδερμική αυτή προσέγγιση επικρατεί και δυστυχώς αναπαράγεται από Υπουργούς. Και μάλιστα με τρόπο άκριτο, χωρίς καμία διάθεση, έστω μιας κάποιας κριτικής προσέγγισης, που θα αναδείκνυε έστω κάποιες χρήσιμες στον σύγχρονο κόσμο αξίες.

Με την επιλογή του ο Άδωνις Γεωργιάδης να φωτογραφηθεί με το «άγημα Λεωνίδας» στο πλαίσιο ενός αφιερώματος στη «ναυμαχία της Σαλαμίνας»  και τους Μηδικούς Πολέμους, θυμίζει πολιτικές ηγεσίες άλλης εποχής, αλλά και στελέχη από πολιτικούς χώρους πέραν της ΝΔ.

Δυστυχώς, σε έναν κόσμο με σύνθετες προκλήσεις οι συνταγές του παρελθόντος πείθουν και συγκινούν ακόμα ορισμένους.

Πηγή: www.rosa.gr

Ο υπουργός Ανάπτυξης, Άδωνις Γεωργιάδης, μιλώντας στο πρώτο Επιχειρηματικό Φόρουμ Αμμοχώστου, στην Κύπρο, πριν απο μερικές ημέρες, μας έδωσε λίγο πολύ να καταλάβουμε πώς βλέπει ο ίδιος, αλλά και η γαλάζια κυβέρνηση της οποίας είναι και αντιπρόεδρος το μέλλον της εργασίας στη χώρα.

Η πρώτη του επιτυχία, όπως δηλώνει ο ίδιος, ήταν η επένδυση με τη Pfizer. Και ποια ήταν αυτή η μεγάλη επιτυχία; Τα κέρδη της εταιρείας, όπως κυνικά παραδέχθηκε ο ίδιος, αφού η ίδια η εταιρεία του είπε πως έχει βρει ανθρώπους υψηλής κατάρτισης, με φθηνά εργατικά χέρια όμως, άρα ο κολοσσός κερδίζει περισσότερα.

Όσο η ανεργία μαστίζει την κοινωνία και η αδήλωτη/υποδηλωμένη εργασία κυριαρχούν σε αρκετούς κλάδους, η κυβέρνηση βαυκαλίζεται με το brain gain, κάτι που όμως όπως φάινεται δεν έχει αντίκρυσμα, αφού ο υπουργός Ανάπτυξης παραδέχθηκε ότι οι μισθοί στη χώρα, είναι μισθοί πείνας και για την ίδια εργασία θα μπορούσαν να αμείβονται πολύ περισσότερο στο εξωτερικό.

Ουσιαστικά λοιπόν παραδέχθηκε ότι η πρώτη του επιτυχία ως υπουργός Ανάπτυξης ήταν η «καταδίκη» ανθρώπων με υψηλή μάλιστα κατάρτιση και προφανώς ικανότητες και δεξιότητες, να εργάζονται με μισθούς πολύ χαμηλότερους από όσο αξίζουν και από όσο θα έπαιρναν σε άλλες χώρες, στην αντίστοιχη θέση.

Αναλυτικά όσα είπε:
«Η Pfizer ήταν η πρώτη επένδυση που έκλεισα ως υπουργός Ανάπτυξης. Ήταν η πρώτη μου μεγάλη επιτυχία ας το πούμε έτσι. Η συμφωνία με τη Pfizer ήταν για να κάνουν ένα digital center στη Θεσσαλονίκη για 200 θέσεις εργασίας. Μετά από έναν χρόνο αυξάνουν τις θέσει εργασίας σε 500, μετά σε 700 και τώρα όπως μας έχουν πει θα τις κάνουν 1.000.

Όταν ρώτησα για ποιον λόγο ενώ η συμφωνία μας ήταν και τα incentives που είχαμε βάλει ήταν στις 200 θέσεις, δηλαδή έχουν φύγει πολύ πέραν της συμφωνίας εννοώ. Μου είπαν “είμαστε ενθουσιασμένοι γιατί βρήκαμε χιλιάδες βιογραφικά ανθρώπων πολύ υψηλής κατάρτισης, όπου πληρώνονται για να παράγουν ένα πολύ υψηλής ποιότητας αποτέλεσμα, πολύ λιγότερα χρήματα από ό,τι αν είχαμε τους ίδιους ανθρώπους στη Βόρειο Ευρώπη ή στη Βόρειο Αμερική. Άρα όσο περισσότερους τέτοιους έχουμε εδώ, τόσο περισσότερα χρήματα κερδίζει η Pfizer”».

Πηγή: www.rosa.gr

H εφημερίδα Documento αποκαλύπτει πως η κόρη της συζύγου του υπουργού Ανάπτυξης προσελήφθη σε έργο «που εξαρτάται από τις υπουργικές του αποφάσεις» στο Ελληνικό.

Όπως αναφέρει στην προαναγγελία του θέματος στην εφημερίδα, το documentonews.gr, αναφερει συγκεκριμένα:

«Στα πρότυπα βολέματος του γιου Μητσοτάκη η οικογένεια Γεωργιάδη. Χωρίς ντροπή επέτρεψε την πρόσληψη της κόρης τής Ευγενίας Μανωλίδου σε έργο που εξαρτάται από τις υπουργικές του αποφάσεις»

Ρεπορτάζ: Ιωάννα Καβανόζη

Ποιος μπορεί να ξεχάσει τις δηλώσεις του Άδωνη Γεωργιάδη, έναν χρόνο πριν, όταν έλεγε με έντονο ύφος ότι «όποιος από την εστίαση θέλει να παραδώσει τα κλειδιά του, τα παίρνω εγώ»... Την ίδια ώρα που ο υπουργός Οικονομίας της Γερμανίας ανακοίνωνε βαρβάτα επιδόματα για την εστίαση, σε αντίθεση με τη δική μας κυβέρνηση.

Η δήλωση του Όλαφ Σολτς έλεγε ότι η ομοσπονδιακή και η πολιτειακή κυβέρνηση ξεκίνησαν έκτακτη βοήθεια για την παροχή βραχυπρόθεσμης βοήθειας σε εταιρείες που έχουν βρεθεί σε μια υπαρξιακά απειλητική οικονομική ανισορροπία και συμφόρηση ρευστότητας ως αποτέλεσμα της απώλειας εισοδήματος, αποτέλεσμα της κρίσης του κορωνοϊού. Η επείγουσα βοήθεια χαρακτηρίζεται από το ότι είναι διαθέσιμα σε σύντομο χρονικό διάστημα, δεν είναι δάνεια και, επομένως, δεν απαιτούν αποπληρωμή.

Το 2021 τα καταστήματα εστίασης στη Γερμανία παρέμειναν ανοιχτά με περιοριστικούς όρους, όπως η τήρηση αποστάσεων και ο υποχρεωτικός εμβολιασμός. Αυτά τα μέτρα έφεραν τους καταστηματάρχες σε αδιέξοδο. Έτσι, η γερμανική κυβέρνηση παρείχε στους επιχειρηματίες οικονομικά πακέτα στήριξης τα οποία αντιστοιχούσαν στο 75% του περσινού εισοδήματος, του καταστήματος, με βάση τη φορολογική τους δήλωση. Το υπόλοιπο 25% ο υπουργός Οικονομικών το έδωσε με μορφή επιδόματος στους υπαλλήλους κάθε επιχείρησης διότι οι ώρες εργασίες τους μειώθηκαν αρκετά. Επιπλέον, οι επιχειρηματίες είχαν το δικαίωμα να κάνουν αίτηση επιδόματος που ο καγκελάριος Όλαφ Σολτς ονόμασε «επίδομα φθορών». Με αυτό το επίδομα ο κάθε επιχειρηματίας μπορούσε να ανακαινίσει την επιχείρησή του και να ανανεώσει τα μηχανήματά του. Η κυβέρνηση θεώρησε σωστό να δοθεί αυτό το επίδομα, διότι, παρόλο που πολλά καταστήματα υπολειτουργούσαν ή παρέμειναν κλειστά, οι φθορές δεν παύουν να υπάρχουν.

Ο κάθε επιχειρηματίας μπορούσε να καταθέσει το τι πρέπει να αλλαχτεί στην επιχείρησή του με ένα οικονομικό πλάνο και έπειτα η αρμόδια υπηρεσία προχωρούσε στην έγκριση του επιδόματος.
Έτσι, με όλα αυτά τα επιδόματα η γερμανική κυβέρνηση κατάφερε μέχρι σήμερα να κρατήσει τον κλάδο της εστίασης ζωντανό.

Οι επιχειρηματίες κράτησαν βιώσιμες τις επιχειρήσεις τους χάρη στις επιδοτήσεις. Σε αντίθεση με την Ελλάδα, όπου εκατοντάδες επιχειρηματίες έβαλαν λουκέτο στα καταστήματά τους και είχαν να αντιμετωπίσουν τις προκλητικές δηλώσεις του Άδωνη Γεωργιάδη.

Είναι εύκολο ο κάθε υπουργός να κρίνει τους άλλους, όπως ο κ. Γεωργιάδης, και να θεωρεί τον εαυτό του ικανότερο από τον εκάστοτε επιχειρηματία. Θεωρεί, άραγε, τον εαυτό του πιο ικανό και από τους υπουργούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Οι δηλώσεις του πάντως άλλα δείχνουν όσο κι αν προσπαθεί μετά να τις μαζέψει. Αντί λοιπόν να κάνει επικριτικές δηλώσεις, ας πάρει μαθήματα από αντίστοιχους υπουργούς άλλων χωρών μήπως δούμε κι εμείς στην Ελλάδα ουσιαστική ανάπτυξη. Γιατί, αν δεν αλλάξει στάση, το υπουργείο του δεν θα μας είναι απαραίτητο, αφού ούτε ανάπτυξη θα υπάρχει, αλλά ούτε χρήματα για επενδύσεις.

Πηγή: zougla.gr