Κοινωνία - ERT Open - ERT Open http://www.ertopen.com Mon, 23 Jul 2018 09:55:24 +0300 Joomla! - Open Source Content Management el-gr Καρκινογόνοι οι κεραμοβάμβακες, σύμφωνα με μελέτη των πανεπιστημίων Σινσινάτι και Γουινσκόνσιν http://www.ertopen.com/news/ellada/koinwnia/item/48333-karkinogonoi-oi-keramobambakes,-symfwna-me-meleth-twn-panepisthmiwn-sinsinati-kai-goyinskonsin http://www.ertopen.com/news/ellada/koinwnia/item/48333-karkinogonoi-oi-keramobambakes,-symfwna-me-meleth-twn-panepisthmiwn-sinsinati-kai-goyinskonsin Καρκινογόνοι οι κεραμοβάμβακες, σύμφωνα με μελέτη των πανεπιστημίων Σινσινάτι και Γουινσκόνσιν
Αύξηση του καρκίνου της ουροδόχου κύστεως και της λευχαιμίας από τη χρήση κεραμοβαμβάκων στη θερμομόνωση κτιρίων, διαπίστωσαν ερευνητές από τα πανεπιστήμια του Σινσινάτι και του Γουινσκόνσιν, σε μελέτη που δημοσιεύτηκε, πριν από έξι μήνες στο επιστημονικό περιοδικό Ιnhalation Toxicology.

Όπως ανέφερε στην εκπομπή της Τάνιας Μαντουβάλου «104,9 ΜΥΣΤΙΚΑ ΥΓΕΙΑΣ» ο καθηγητής Πνευμονολογίας-Εντατικής Θεραπείας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Θεόδωρος Βασιλακόπουλος, στην έρευνα που έγινε σε βάθος 30 ετών, εξετάστηκε η θνητότητα και η νοσηρότητα των κεραμοβαμβάκων, που είναι παρόμοια υλικά με τους πετροβάμβακες και τους υαλοβάμβακες και ενίοτε χρησιμοποιούνται μαζί.

«Οι υαλοβάμβακες και οι πετροβάμβακες είναι υλικά για μόνωση των σπιτιών, διαφημίζονται ως απόλυτα ασφαλή από τις εταιρείες που τα εμπορεύονται και αντικατέστησαν ένα παλιό μονωτικό υλικό, τον αμίαντο, που ναι μεν ήταν καλό θερμομονωτικό υλικό, απεδείχθη όμως σε πολλές σοβαρές μελέτες ότι προκαλεί αύξηση του καρκίνου του πνεύμονα και του υπεζωκότα, και για αυτό η χρήση του απαγορεύθηκε».

Όπως εξηγεί ο κ. Βασιλακόπουλος τα συνθετικά αυτά υλικά και κατά τη διαδικασία παρασκευής τους, και όταν τοποθετηθούν στο κτίριο, απελευθερώνουν ίνες που είναι ακριβώς όπως η αφρικανική σκόνη.

«Είναι τόσο μικρές που μπορούμε να τις εισπνεύσουμε να πάνε βαθιά μέσα στον πνεύμονα, και είτε να καθίσουν εκεί και να δράσουν βλαπτικά, είτε να μπουν στο αίμα μας και να πάνε σε άλλους ιστούς και να προκαλέσουν βλάβες».








ΑΠΕ
]]>
nospam@ertopen.com (Νίκος Κλέτσας) Κοινωνία Sun, 22 Jul 2018 21:00:35 +0300
Για μπάνιο πάω κι αν θέλεις έλα... http://www.ertopen.com/news/ellada/koinwnia/item/48323-gia-mpanio-paw-ki-an-theleis-ela http://www.ertopen.com/news/ellada/koinwnia/item/48323-gia-mpanio-paw-ki-an-theleis-ela Για μπάνιο πάω κι αν θέλεις έλα...
ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

Τι λέτε να δροσιστούμε -έστω και μουσικά- όσοι από μας δεν θα μπορέσουμε να πάμε για μια βουτιά σήμερα; Και μάλιστα μια μέρα που η κατάσταση είναι ακριβώς όπως την περιγράφουν κάποιοι από τους στίχους του σημερινού Τραγουδιού της Ημέρας:

«Βρε τι 'ναι τούτο το κακό, τι φλόγα, τι καμίνι. Λες κι η Αθήνα άναψε και φούρνος έχει γίνει».

{youtube}8hbZkxtjZZM{/youtube}

Το έγραψε ο Απόστολος Καλδάρας το 1952 και ήταν το δισκογραφικό ντεμπούτο του Στέλιου Καζαντζίδη, το οποίο σημείωσε παταγώδη αποτυχία. Μετά από αυτό χρειάστηκε να επιμείνει ο Γιάννης Παπαϊωάννου, για να του δοθεί ακόμη μία ευκαιρία.

Εμείς θα το ακούσουμε από τους Ραστ Χιτζάζ (Γιάννος Περλέγκας, Μπάμπης Παπαδημητρίου, Στράτος Γκρίτζαλης, Δημήτρης Παπαδάμης, Νικόλας Καραολάνης) και τη Λένα Κιτσοπούλου, όπως το ερμήνευσαν εξαιρετικά στον «Ιανό» μια μαγιάτικη βραδιά πριν από 5 χρόνια.


Δώρα Σελλά
πηγή : //www.efsyn.gr/

]]>
nospam@ertopen.com (Νίκος Κλέτσας) Κοινωνία Sat, 21 Jul 2018 13:00:57 +0300
Ντροπή μου αγόρι μου που δεν σε πήρα αγκαλιά http://www.ertopen.com/news/ellada/koinwnia/item/48322-ntroph-moy-agori-moy-poy-den-se-phra-agkalia http://www.ertopen.com/news/ellada/koinwnia/item/48322-ntroph-moy-agori-moy-poy-den-se-phra-agkalia Ντροπή μου αγόρι μου που δεν σε πήρα αγκαλιά

Παίδων Πεντέλης. Ώρα εννιά το βράδυ. Παρκάρω ανέμελη μέσα στο πευκόφυτο προαύλιο του νοσοκομείου. Ανέμελη σε αυτό το μέρος; Ναι. Έχω έρθει να πάρω μόνο κάτι εξετάσεις. Δεν κλαίει κανείς στο πίσω κάθισμα, δεν «καίγεται» κανείς στον πυρετό. Σήμερα είμαι μόνη μου και χαλαρή.

Γράφει η Αντιγόνη Μιχοπούλου

Το νοσοκομείο εφημερεύει. Όλα και όλοι στην θέση τους. Η αίσθηση μου γι' αυτό το νοσοκομείο - το οποίο έχω επισκεφτεί πολλές φορές - είναι ότι είναι μικρό, νοικοκυρεμένο και οικογενειακό.

Μπαίνω μέσα γνωρίζοντας πού πρέπει να πάω και κατευθύνομαι με ταχύτητα, γιατί μπορεί να είμαι χαλαρή αλλά έχω υποσχεθεί να γυρίσω πριν την «καληνύχτα», να διαβάσω τον «τίγρη που ήταν φούρναρης», να αγκαλιάσω, να φιλήσω και μετά να πέσει σκληρή διαπραγμάτευση για μια τελευταία ιστορία.

Μέσα στα επείγοντα συνηθισμένες εικόνες. Μια μαμά με το μωρό της που έχει πάθει αλλεργία και έχει γίνει κόκκινο σαν το παντζάρι, ένα κοριτσάκι που κέρδισε το «παράσημο» του ολόλευκου γύψου στο δεξί του πόδι και μια κοπέλα που δεν κατάλαβα τι είχε. Αυτό που φαινόταν από χιλιόμετρα είναι ότι ήταν… έφηβη, θυμωμένη και αμίλητη με τον μπαμπά της. Εκείνος, μια θλιβερή φιγούρα, να της κάνει διάφορες ερωτήσεις και εκείνη να μην του χαρίζει ούτε ένα βλέμμα.

Ακούγεται όμως και ένα κλάμα στο βάθος του διαδρόμου που είναι διαφορετικό απ΄ αυτό του πόνου. Είναι ένα περίεργο παιδικό κλάμα. Μοιάζει με μοιρολόι. Οι εξετάσεις έρχονται και μου τραβάνε την προσοχή αλλά μετά πάλι αυτό το κλάμα. Έχει πια προκαλέσει αναστάτωση αυτή η παιδική θλίψη. Αρχίζω να πλησιάζω μαζί με τη γιατρό.

Δυο παιδιά καθισμένα σε μια καρέκλα. Δυο αγόρια. Το ένα γύρω στα δώδεκα και το άλλο γύρω στα τρία. Ο μεγάλος έχει σταυρώσει τα δάκτυλα του και μέσα σε αυτά κρατάει σφιχτά τον μικρό του αδελφό.

Το μεγάλο παιδί είναι σε σοκ. Είναι από την Συρία. Δεν ξέρει καλά αγγλικά. Το μόνο που λέει είναι «δεν θέλω να γυρίσω σπίτι μου». Χτυπιέται αλλά δεν λύνει τα δάκτυλα του ούτε μια στιγμή. Το μικρό δεν έχει έκφραση. Κοιτάζει όλους αυτούς τους αγνώστους που έχουν μαζευτεί γύρω του με ένα βλέμμα κενό. Είναι μόνο τριών και έχει κενό βλέμμα. Ο μεγάλος κλαίει. Φωνάζει και λέει με τα λιγοστά αγγλικά του: «my mother is not here, my father is not here, I don't want to go back home».

Δίπλα του ένας νεαρός άνδρας από το χαμόγελο του παιδιού, προσπαθεί να τον ηρεμήσει, αλλά δεν τα καταφέρνει. Η γιατρός σκύβει μπροστά του. Στέκεται στο ύψος του αγοριού και του λέει με στοργή να ηρεμήσει και ότι θα βρεθεί λύση. Είναι η μόνη στιγμή που ηρεμεί για λίγο. Περίμεναν να έρθει ένας μεταφραστής. Είχαν «λυγίσει» όλοι. Η κυρία στον γκισέ  της εισόδου μονολογούσε «αυτό δεν μπορώ να τα αντέξω».

Ακόμα και για αυτή τη γυναίκα, που τόσα έχουν δει τα μάτια της, αυτό το θέαμα είναι αφόρητο. Το πρόσωπο της γιατρού είχε αλλοιωθεί από την θλίψη.

Από τα λίγα που μπόρεσα να μάθω είναι ότι η μητέρα των δύο αγοριών είχε καταφέρει να φτάσει στη Γερμανία και ο πατέρας τους ήταν στην Τουρκία. Δεν ξέρω αν ισχύουν αυτά που έμαθα. Δεν έχει και καμία σημασία. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι ήταν μόνα τους σε μια ξένη χώρα, χωρίς να γνωρίζουν κανέναν και χωρίς να έχουν τρόπο να συνεννοηθούν. Συνθήκες που θα τρόμαζαν και έναν ενήλικα.

Τα δάκτυλα του δεν λύθηκαν ούτε μια στιγμή, έμοιαζαν με λουκέτο. Ατελείωτη αγάπη και ευθύνη για ένα παιδί που θα έπρεπε να κάνει καλοκαιρινές διακοπές με την οικογένεια του, να τρώει παγωτά και να κάνει διαγωνισμό βουτιάς με τους φίλους του. Ήταν όμως εκεί μόνος, αβοήθητος και αποκλειστικά υπεύθυνος για το μικρό αδερφάκι του.

Αμέσως πέρασαν διάφορες σκέψεις από το μυαλό μου χωρίς ίχνος ρεαλισμού. Θα χωρέσουμε στο σπίτι άμα έρθουν; Έχω φαγητό έτοιμο; Οι σκέψεις έφυγαν. Δεν άντεξα τη θλίψη και έφυγα μακριά της. Σχεδόν έτρεξα και μπήκα στο αυτοκίνητο δήθεν για να προλάβω να τηρήσω την υπόσχεση μου. Να διαβάσω παραμύθι, να πω την ιστορία, να ακολουθήσω αυτή την ανεκτίμητη ρουτίνα μας.

Κακώς δεν έκατσα δίπλα τους.

Μα δεν θα μπορούσα να λύσω το πρόβλημα τους, άμα καθόμουν. Δεν θα μπορούσα να βρω τους γονείς τους, ούτε να κάνω τον μεταφραστή. 

Ναι δεν θα μπορούσα.

Αλλά θα μπορούσα να τους πάρω μόνο μια αγκαλιά. Νομίζω μόνο αυτό ήθελαν εκείνη την στιγμή. Και έχω μάθει πια να κάνω πολύ ωραίες αγκαλιές. Εκείνες που θέλουν τα παιδιά όταν ξυπνάνε από έναν εφιάλτη. Και αυτά ζουν σε ένα μόνιμο εφιάλτη. Δεν την έκανα. Δεν άντεξα.

Μετανιώνω αγόρια μου για την αγκαλιά που δεν σας έδωσα. 

Ντροπή μου.








πηγή ://www.koutipandoras.gr/

]]>
nospam@ertopen.com (Νίκος Κλέτσας) Κοινωνία Sat, 21 Jul 2018 17:00:21 +0300
«Το έξυπνο τηλέφωνο είναι η πιο αξιόπιστη συσκευή επιτήρησης» http://www.ertopen.com/news/ellada/koinwnia/item/48295-%C2%ABto-exypno-thlefwno-einai-h-pio-axiopisth-syskeyh-epithrhshs%C2%BB http://www.ertopen.com/news/ellada/koinwnia/item/48295-%C2%ABto-exypno-thlefwno-einai-h-pio-axiopisth-syskeyh-epithrhshs%C2%BB «Το έξυπνο τηλέφωνο είναι η πιο αξιόπιστη συσκευή επιτήρησης»

Η καθηγήτρια Κοινωνικής Ψυχολογίας Σοσάνα Ζούμποφ λέει ότι οι χρήστες του Ιντερνετ μοιάζουν με τα ινδικά χοιρίδια στον λαβύρινθο, στα οποία δίνεται ένα ερέθισμα και, με βάση την αντίδρασή τους, οι ιδιωτικές εταιρείες μελετούν τη συμπεριφορά τους για εμπορικούς σκοπούς. Καλεί την κοινότητα του διαδικτύου και τους ενεργούς πολίτες να αντιδράσουν με πολιτικές και νομικές μεθόδους. 

● Αναφερόμενη στην καθημερινή επιτήρηση της ζωής μας από ποικίλες κυβερνητικές υπηρεσίες και εμπορικές επιχειρήσεις, έχετε δηλώσει ότι «σήμερα ο καπιταλισμός δημιουργεί ένα περιβάλλον από το οποίο δεν μπορούμε να ξεφύγουμε». Είναι όντως έτσι;

Το πλαίσιο αυτής της κατάστασης βρίσκεται στην εξέλιξη του καπιταλισμού και στη μετάβαση από τον βιομηχανικό καπιταλισμό στον καπιταλισμό της πληροφορίας.

Πολλά πράγματα σήμερα γίνονται πολύ πιο γρήγορα και με πιο φτηνό τρόπο και οι άνθρωποι έχουν αποδεχτεί αυτή τη διαδικασία. Ετσι, υπήρχε δυσκολία να ξεχωρίσουμε αυτή την ιδιαίτερη μορφή της αγοράς που αναδύθηκε στα ψηφιακά μέσα. Και αυτό γιατί, όπως ξέρουμε, κάθε τεχνολογική καινοτομία οδηγεί σε νέες λογικές επικοινωνίας.

Σε κάθε περίπτωση, έχω αναλώσει πολύ χρόνο μελετώντας την ανάδυση αυτού που ονομάζω «καπιταλισμό της επιτήρησης» ως μια διακριτή μορφή της αγοράς. Στα τέλη της δεκαετίας του 1990 και στις αρχές της δεκαετίας του 2000 υπήρχε ακόμα ο ανταγωνισμός ανάμεσα στις μορφές της αγοράς. Μιλάμε για τις γενιές που γεννήθηκαν στην ψηφιακή εποχή, αλλά πιο σωστό θα ήταν να μιλάμε για τις μορφές της αγοράς στην ψηφιακή εποχή. 

● Πώς έγινε αυτό; 

Στις αρχές του 2000 υπήρχε ακόμα ο ανταγωνισμός και εγώ έγραφα για το τι εκπροσωπεί, για παράδειγμα, το ipad. Υπήρχαν διαφορετικές μορφές συσσώρευσης και λογικές κατανάλωσης, ενώ είχαμε και τις απαρχές του ηλεκτρονικού εμπορίου.

Λειτουργούσε ένα είδος ψηφιακού καπιταλισμού, με υψηλή κατανάλωση και άνοδο στις ατομικές ανάγκες και στην εξατομίκευση. Αυτά όλα έφεραν μια θεσμική ανανέωση, αλλά και μια ανανέωση του κεφαλαίου. Κατέληξαν όμως σε μια πιο περιορισμένη μορφή, διότι στις αρχές του 2000 αναδύθηκαν τα βασικά στοιχεία του «καπιταλισμού της επιτήρησης», ο οποίος σχετίζεται με τη μονομερή αποστέρηση της ανθρώπινης εμπειρίας, μέσω της αξιοποίησης και της απαλλοτρίωσης των πληροφοριών που σχετίζονται με τη συμπεριφορά μας.

Τα δεδομένα ισοδυναμούν με το πετρέλαιο της νέας εποχής και οι διάφοροι ιστότοποι και οι εφαρμογές που χρησιμοποιούμε κάθε μέρα είναι η μέθοδος για την «εξόρυξη» και απόσπασή τους. 

● Ποια είναι η διαδικασία που ακολουθεί ο καπιταλισμός της επιτήρησης; 

Η μελέτη αυτής της νέας μορφής μού πήρε επτά ολόκληρα χρόνια, για να καταλάβω την καταγωγή, τη λειτουργία και τις συνέπειές της. Αυτή η νέα μορφή υποτάσσει την παραγωγή στην απόσπαση [δεδομένων]. Αποσπά για να συσσωρεύει.

Δεν είναι ότι δεν παράγει πράγματα. Παράγει πράγματα ως οχήματα για περαιτέρω επιχειρήσεις απόσπασης, οι οποίες αποτελούν τα θεμέλια της οικονομικής αναγκαιότητας της αγοράς. 

● Πώς μπορούμε να αντισταθούμε σε όλο αυτό; Είμαστε καταδικασμένοι να ζήσουμε μέσα σ’ αυτό το Πανοπτικόν; 

Η άποψή μου είναι ότι η παραγωγή υποτάσσεται στην απόσπαση. Η απόσπαση γίνεται η θεμελιώδης οικονομική επιταγή. Αυτό σημαίνει ότι η απόσπαση πρέπει να συνεχίσει να βρίσκει νέες περιοχές αποστέρησης.

Τώρα, λοιπόν, μιλάμε για παραγωγικότητα και ανάπτυξη. Για υποκατάσταση της εργασίας. Αυτές είναι ορισμένες μόνο από τις εγγενείς παραμέτρους του βιομηχανικού καπιταλισμού. Πλέον έχουμε νέες οικονομικές αναγκαιότητες, οι οποίες είναι μοναδικές για τον καπιταλισμό της επιτήρησης. 

Μόλις συλλάβουμε το γεγονός ότι η απόσπαση είναι η θεμελιώδης αναγκαιότητα, αντιλαμβανόμαστε ότι οποιαδήποτε επιχείρηση ή ιστότοπος προσπαθεί να αξιοποιήσει την ανθρώπινη συμπεριφορά, θα καταφύγει αναγκαστικά στην απόσπαση [δεδομένων]. 

Απόσπαση σημαίνει ότι όλα τα φυσιολογικά όρια δεν ισχύουν πια, όπως για παράδειγμα ανάμεσα στην αγορά και την κοινωνία ή ανάμεσα στο άτομο και το σύνολο ή ανάμεσα στο δημόσιο και το ιδιωτικό. Ολα αυτά τα όρια καταρρέουν, εξαιτίας της αναζήτησης όλο και μεγαλύτερων περιοχών για απόσπαση δεδομένων της ανθρώπινης εμπειρίας. 

● Είναι ένα είδος αποικιοποίησης όλο και περισσότερων περιοχών της ανθρώπινης εμπειρίας;

Ακριβώς. Στο τελευταίο μου βιβλίο μιλάω εκτενώς για το είδος αυτό της «κατάκτησης», όπως εκείνη των Ισπανών κονκισταδόρων στην αμερικανική ήπειρο. Κυριαρχεί η ίδια λογική τού «κατακτάμε εδάφη και βάζουμε τη σημαία μας, νικώντας τους ιθαγενείς».

Ο καπιταλισμός της επιτήρησης προχωρά με τον ίδιο τρόπο. Ετσι, λοιπόν, καταλήξαμε να μη βλέπουμε διέξοδο. Γι’ αυτό απαιτείται μελέτη από την Κοινωνιολογία, την Κοινωνική Ψυχολογία και τη Φιλοσοφία.

Το θέμα βέβαια είναι ότι έχουμε μια επιτυχημένη και γρήγορα αναπτυσσόμενη λογική συσσώρευσης, η οποία καθοδηγείται από την απόσπαση δεδομένων της ανθρώπινης εμπειρίας. Τίποτα πλέον δεν μπορεί να μείνει μυστικό. Τίποτα δεν είναι ασφαλές. Δεν υπάρχουν πλέον όρια. 

● Φαίνεται ότι η επιτήρηση είναι το επιχειρηματικό μοντέλο της ψηφιακής εποχής. Πιστεύετε ότι ο Γενικός Ευρωπαϊκός Νόμος για την Προστασία των Δεδομένων (GDPR) μπορεί να κάνει κάτι ουσιαστικό για την προστασία τους ή αποτελεί απλώς ένα πρόσχημα; 

Αυτή τη στιγμή έχουμε να κάνουμε με ένα αναπάντητο ερώτημα. Εάν μιλάμε μόνο για την προστασία των δεδομένων, είναι ένα πολύ σημαντικό βήμα σ’ αυτή τη διαδικασία συσσώρευσης. Η ανθρώπινη εμπειρία διεκδικείται μονομερώς από τις εταιρείες σαν προσωπικά δεδομένα. 

● Μιλάτε για εταιρείες όπως το Facebook, η Google κ.λπ. 

Ναι, το βλέπουμε πολύ καθαρά σε εταιρείες που πρωταγωνιστούν στον καπιταλισμό της επιτήρησης. Συμβαίνει όμως παντού: στα τηλέφωνα, στις τηλεοράσεις ή στους υπολογιστές. Σε όλο αυτό εμπλέκονται ασφαλιστικές εταιρείες, εταιρείες ενοικίασης αυτοκινήτων κ.λπ. Συμβαίνει σε ό,τι χαρακτηρίζεται ως «έξυπνο». 

Το «έξυπνο» τηλέφωνο είναι πιθανώς η πιο αξιόπιστη συσκευή επιτήρησης που εφευρέθηκε ποτέ. Είναι μια διαδικασία «παραχώρησης» από τη μια ιδιωτική εταιρεία στην άλλη. Ετσι γίνεται το πρώτο κρίσιμο βήμα για τον καπιταλισμό της επιτήρησης. 

Υπάρχουν πλευρές της ανθρώπινης εμπειρίας, των οποίων η πώληση των δεδομένων αποτελεί μια θεμελιωδώς παράνομη πράξη. Και πρέπει να αντιμετωπίσουμε τη μη νομιμότητα αυτής της απόσπασης δεδομένων στη ρίζα της. Δηλαδή, να πούμε ότι η ανθρώπινη εμπειρία δεν είναι διαθέσιμη για πώληση. 

● Τα περισσότερα απ’ αυτά γίνονται χωρίς τη συναίνεσή μας.

Σε δεύτερο επίπεδο, τίθεται το θέμα τού ποιος έχει τα δεδομένα μου χωρίς την άδειά μου. Είμαι σύμφωνος μ’ αυτό; Αυτά φυσικά είναι πολύ σημαντικά ερωτήματα. Βέβαια, την απάντησή τους δεν μπορεί να τη δώσει το μεμονωμένο άτομο. Το ίδιο όπως ο ατομικός εργάτης δεν μπορούσε τις δεκαετίες του 1920 και του 1930 να καθορίσει τις εργασιακές του συνθήκες. 

Τα ζητήματα αυτά μπορούν να λυθούν μόνο με πολιτικό τρόπο και πολιτική δράση. Ετσι, νομίζω ότι η νομοθεσία GDPR της Ε.Ε. είναι ένα αναγκαίο και σημαντικό βήμα, το οποίο επικροτώ. 

Ομως, την ίδια ώρα πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι αυτό είναι μόνο ένα βήμα σε μια μακρά διαδικασία και εάν αυτή η νομοθεσία είναι επιτυχής, μπορεί να βάλει τα θεμέλια για την απονομιμοποίηση του καπιταλισμού της επιτήρησης.

Πραγματικά εξαρτάται από το τι θα διεκδικήσει η κοινότητα του Ιντερνετ και στη συνέχεια από τις αποφάσεις των δικαστηρίων και των Κοινοβουλίων. 

Η GDPR είναι ένα πλαίσιο που θα μπορούσε να αποτελέσει τη βάση για έναν ακόμα βαθύτερο αγώνα για την απονομιμοποίηση του καπιταλισμού της επιτήρησης. Δεν είναι όμως εξαιτίας του ίδιου του νόμου, αλλά του τρόπου με τον οποίο τα δικαστήρια και τα Κοινοβούλια θα τον ερμηνεύσουν.  

 Ποια είναι

Γεννημένη το 1951, η Ζούμποφ, με διδακτορικό στην Κοινωνική Ψυχολογία από το Χάρβαρντ και τίτλο BA Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου, δίδαξε Διοίκηση Επιχειρήσεων και εισήγαγε πρώτη τον όρο «καπιταλισμός της επιτήρησης». Εχει μελετήσει τα φαινόμενα της μηχανοποίησης και ρομποτοποίησης της εργασίας και της Τεχνητής Νοημοσύνης. Το τελευταίο της βιβλίο κυκλοφόρησε πρόσφατα με τίτλο «Master or Slave? The Fight for the Soul of Our Information Civilisation» («Αφέντης ή δούλος; Η μάχη για την ψυχή του Πολιτισμού της Πληροφορίας της εποχής μας»), εκδόσεις Profile Books. 





πηγή ://www.efsyn.gr/

]]>
nospam@ertopen.com (Νίκος Κλέτσας) Κοινωνία Thu, 19 Jul 2018 21:00:16 +0300
Τέλη Ιουλίου η πληρωμή της Γ’ δόσης για το Επίδομα Παιδιού http://www.ertopen.com/news/ellada/koinwnia/item/48239-telh-ioylioy-h-plhrwmh-ths-g%E2%80%99-doshs-gia-to-epidoma-paidioy http://www.ertopen.com/news/ellada/koinwnia/item/48239-telh-ioylioy-h-plhrwmh-ths-g%E2%80%99-doshs-gia-to-epidoma-paidioy Τέλη Ιουλίου η πληρωμή της Γ’ δόσης για το Επίδομα Παιδιού

Τέλη Ιουλίου θα γίνει η πληρωμή της Γ’ δόσης 2018 Επιδόματος Παιδιού και συγκεκριμένα από 25 έως 27 Ιουλίου 2018.

Σύμφωνα με την απόφαση του υπουργείου Εργασίας εγκρίθηκε η δαπάνη ύψους εκατόν ογδόντα εκατομμυρίων ευρώ (180.000.000) σε βάρος των πιστώσεων του προϋπολογισμού εξόδων του υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης (Φ. 220 ΚΑΕ 2476 οικονομικού έτους 2018), προκειμένου να χρηματοδοτηθεί ο ΟΠΕΚΑ για την κάλυψη της δαπάνης καταβολής του επιδόματος παιδιού τρίτου διμήνου 2018, καθώς και εκκρεμών αιτήσεων προηγούμενων ετών. Η πληρωμή της τρίτης δόσης αφορά τους μήνες Μάιο και Ιούνιο 2018.

Προϋποθέσεις για την καταβολή είναι:

  • εκκαθαρισμένη φορολογική δήλωση 2018
  • να έχει υποβληθεί αίτηση Α21 έως τις 20 Ιουλίου 2018

Ακολούθως, θα καταβληθούν -όπως προβλέπεται- και οι επόμενες διμηνιαίες δόσεις.

Υπενθυμίζεται ότι οι αιτούντες/υπόχρεοι να διαμένουν νόμιμα και μόνιμα την τελευταία πενταετία στην Ελλάδα. Ο έλεγχος της μόνιμης και συνεχούς διαμονής του δικαιούχου καθώς και των εξαρτώμενων τέκνων του στην ελληνική επικράτεια τα τελευταία πέντε (5) έτη πριν από το έτος υποβολής της αίτησης, γίνεται αποκλειστικά από την υποβολή δηλώσεων φορολογίας εισοδήματος των ιδίων ή των συζύγων τους/ή των γονέων τους, εφόσον οι ίδιοι δεν ήταν υπόχρεοι φορολογικής δήλωσης. Τα τέκνα τους να είναι εξαρτώμενα και να βρίσκονται στην Ελλάδα.

Δικαιούχοι του επιδόματος παιδιού είναι όσοι υποβάλουν αίτηση-υπεύθυνη δήλωση Α21, εφόσον πληρούν τις προϋποθέσεις και τα εισοδηματικά κριτήρια του άρθρου 214 του ν. 4512/2018 (Α’ 5).








asfalistiko.gr

]]>
nospam@ertopen.com (Νίκος Κλέτσας) Κοινωνία Sat, 14 Jul 2018 10:00:13 +0300
Οι κούριερ στους... δρόμους http://www.ertopen.com/news/ellada/koinwnia/item/48237-oi-koyrier-stoys-dromoys http://www.ertopen.com/news/ellada/koinwnia/item/48237-oi-koyrier-stoys-dromoys Οι κούριερ στους... δρόμους

Είναι κάτι παράξενοι τύποι ετούτοι εδώ που μαζεύονται το καυτό απομεσήμερο στην Πέτρου Ράλλη κι απλώνουν πανό ανάμεσα σε φορτηγά, παπάκια κι αυτοκίνητα.

Και ζητάνε κάτι αλλόκοτα πράγματα – ειδικά αν σκεφτεί κανείς πως «οι αγορές δεν θα συγχωρέσουν την πόλωση», που το είπε άλλωστε κι ο ίδιος ο πρόεδρος των Ελλήνων Βιομηχάνων σαφέστατα πριν από τρεις μέρες.

Ετούτοι εδώ, που προφανώς δεν καταλαβαίνουν ουδόλως ότι «ο προϋπολογισμός δεν μπορεί ν’ αντέξει τις δαπάνες» για τις συντάξεις, φωνάζουν για κάτι αδιανόητα όπως «συμβάσεις αορίστου χρόνου», «πλήρη απασχόληση», «δικαιώματα στην ασφάλιση».

Και καλά να μην ακούει ευλαβικά κανείς τον πρόεδρο τον Ελλήνων Βιομηχάνων – αλλά το ίδιο του το αφεντικό; Βλάσφημο…

Σωματείο Εργαζομένων Ταχυδρομικών και Ταχυμεταφορικών Επιχειρήσεων Αττικής

Οι εργαζόμενοι που κινητοποιούνται σήμερα δεν είναι τυχαίοι εργαζόμενοι, όπως και το κλαδικό τους σωματείο δεν είναι ένα τυχαίο σωματείο: εργάζονται στην ACS, την εταιρεία του κυρίου Θεόδωρου Φέσσα, και ανήκουν στο Σωματείο Εργαζομένων Ταχυδρομικών και Ταχυμεταφορικών Επιχειρήσεων Αττικής – ένα από τα πιο δυναμικά κλαδικά σωματεία της χώρας.

Η εργασιακή συνθήκη στην οποία βρίσκονται αντικατοπτρίζει απολύτως το μέλλον της εργασίας όπως το αντιλαμβάνονται ο ΣΕΒ και ο πρόεδρός του, όχι μόνο για τον όμιλό του, αλλά για όλους μας: ο πρωθυπουργός «διώχνει τις επενδύσεις» ακόμα και με την παραμικρή κίνηση αποκατάστασης του διαλυμένου εργατικού δικαίου και το σύνθημα πρέπει να είναι «όχι στην επιστροφή στο παρελθόν».

Αλλά, πώς ακριβώς οραματίζεται το μέλλον; Ο Θεόδωρος Μπερδές είναι γενικός γραμματέας του επιχειρησιακού σωματείου των εργαζομένων της ACS, αυτών δηλαδή που κινητοποιούνται σήμερα ζητώντας τα εξής απλά – αλλά αδιανόητα προφανώς για… το ανταγωνιστικό μας μέλλον: να υπογράψει η εταιρεία κλαδική σύμβαση, να αυξήσει τους μισθούς που έχουν μειωθεί κατά 10% και παγώσει από το 2012 και να δώσει σε όλους τους εργαζόμενους στα κεντρικά της σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη συμβάσεις αορίστου χρόνου.

Αυτά είναι τα… εξωφρενικά αιτήματα των εργαζομένων σε μια εταιρεία που, σύμφωνα με την ίδια την αντιπρόεδρο του οµίλου Quest, «την τελευταία τριετία έχει επιδείξει θεαµατικούς ρυθµούς ανάπτυξης.

Ο κύκλος εργασιών έχει αυξηθεί κατά 60,2%, ενώ η χρηµατοοικονοµική υγεία της παραµένει εντυπωσιακή, καθώς, παρά την ανάπτυξή της, δεν φέρει κανένα δανειακό βάρος».

Η ACS διαθέτει το µεγαλύτερο µερίδιο (24%) της αγοράς ταχυµεταφορών και, παράλληλα, στην αγορά του απλού ταχυδροµείου, όπου δραστηριοποιείται τα τελευταία χρόνια, µετά την απελευθέρωση των ταχυδροµικών υπηρεσιών, κατέχει το 5%.

Βραχυχρόνιες συμβάσεις

Κινητοποιήσεις εργαζομένων στην ACS

Η εταιρεία, σύμφωνα με το σωματείο, απασχολεί 460 εργαζόμενους σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, που εργάζονται στη διαλογή, την αναχώρηση και την άφιξη των δεμάτων και των γραμμάτων.

Από αυτούς, οι 110 είναι διαλογείς και συσκευαστές: 60 με συμβάσεις ορισμένου χρόνου και 50 με αορίστου. Μέσα σε δυο χρόνια, από τις 15 οι συμβάσεις ορισμένου χρόνου εκτοξεύτηκαν στις 60.

Οπως εξηγεί ο κ. Μπερδές, προσλαμβάνονται όλοι αρχικά με σύμβαση ενός μήνα και μετά με 6μηνη.

«Ο κ.Φέσσας μας το είπε από την πρώτη στιγμή: δεν θα γίνουμε σαν το ελληνικό Δημόσιο, στην αντίληψή του συμβάσεις σημαίνει ότι δεν θα υπάρχει ευελιξία. Θέλει δηλαδή να ανακυκλώνει τους εργαζόμενους», μας λέει.

Αυτά όταν αναφερόμαστε σε όσους εργάζονται στα κεντρικά, γιατί όσοι βρίσκονται στα κατά τόπους φραντσάιζ καταστήματα κυριολεκτικά είναι χαμένοι στη μαύρη τρύπα της αγοράς εργασίας.

Ο Γιώργος Παπαδημητρίου είναι ο αντιπρόεδρος του κλαδικού σωματείου: «Περίπου 5.000 άτομα δουλεύουν στα κατά τόπους φραντσάιζ όλων των εταιρειών του κλάδου στην Αθήνα μόνο. Εκεί αρχίζει το χάος, αφού το κάθε μικρό αφεντικό μπορεί να τους δίνει όσα θέλει, για όσο θέλει, να μην τους δηλώνει καν. Ξεκινάμε έναν πολύ μεγάλο αγώνα για να αποκτήσουμε ξανά κλαδική σύμβαση, αλλά και για να προστατευτούν όλοι οι εργαζόμενοι, ανεξάρτητα από το αν δουλεύουν στα κεντρικά ή στα φραντσάιζ».

Για τους εργαζόμενους είναι σαφές πως αν χάσουν αυτή τη μάχη, το μοντέλο θα εφαρμοστεί σε κάθε εταιρεία του ομίλου (ο οποίος περιλαμβάνει δραστηριότητες από τις ταχυµεταφορές και τις υπηρεσίες ταχυδροµείου μέχρι τις Ανανεώσιµες Πηγές Ενέργειας και την αξιοποίηση ακινήτων), αλλά και σε κάθε εταιρεία του κλάδου τους.

«Είμαστε η μοναδική από τις εταιρείες του κ. Φέσσα όπου υπάρχει σωματείο», λέει ο Θ. Μπερδές. «Ο κ. Φέσσας ετοιμάζει ένα νέο κέντρο διαλογής σε ένα οικόπεδο συνολικής επιφάνειας 27.600 τ.µ – η επένδυση θα είναι 30.000.000 και εκτιμάται ότι θα είναι έτοιμο σε ένα-δυο χρόνια. Εκεί, ο μεγαλύτερος όγκος της δουλειάς θα είναι αυτοματοποιημένος: ο κ. Φέσσας δεν θέλει εργαζόμενους με συμβάσεις αορίστου κι όλα τα δικαιώματα που θα απορρέουν από αυτές. Δεν θέλει να χρειαστεί να πληρώσει ούτε ένα μηνιάτικο αποζημίωση».

Πηγή:http://www.efsyn.gr/arthro/oi-koyrier-stoys-dromoys

]]>
nospam@ertopen.com (Νίκος Κλέτσας) Κοινωνία Sat, 14 Jul 2018 17:00:38 +0300
Οι παιδίατροι ζητούν στοιχεία για τους ελέγχους ορίων αρσενικού στο ρύζι και σε παιδικές τροφές ρυζιού http://www.ertopen.com/news/ellada/koinwnia/item/48213-oi-paidiatroi-zhtoyn-stoicheia-gia-toys-elegchoys-oriwn-arsenikoy-sto-ryzi-kai-se-paidikes-trofes-ryzioy http://www.ertopen.com/news/ellada/koinwnia/item/48213-oi-paidiatroi-zhtoyn-stoicheia-gia-toys-elegchoys-oriwn-arsenikoy-sto-ryzi-kai-se-paidikes-trofes-ryzioy Οι παιδίατροι ζητούν στοιχεία για τους ελέγχους ορίων αρσενικού στο ρύζι και σε παιδικές τροφές ρυζιού

Στοιχεία που θα βοηθήσουν στην ενημέρωση και τη διαφύλαξη της υγείας των καταναλωτών σχετικά με την κυκλοφορία στην ελληνική αγορά προϊόντων ρυζιού με ανόργανο αρσενικό ζητά η Ένωση Ελευθεροεπαγγελματιών Παιδιάτρων Αττικής με επιστολή της προς τον ΕΦΕΤ.

   Σύμφωνα με τον πρόεδρο της Ένωσης, Κώστα Νταλούκα, δημοσιεύτηκαν πρόσφατα στη διεθνή ιατρική βιβλιογραφία μελέτες για τον κίνδυνο που υπάρχει για την δημόσια υγεία, κυρίως για τα βρέφη και τα μικρά παιδιά, από την κατανάλωση ανόργανου αρσενικού που βρίσκεται στο ρύζι και στα προϊόντα ρυζιού, καθώς και ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θέσπισε ανώτατα όρια ασφαλείας όσον αφορά τον καθορισμό μέγιστων επιτρεπτών επιπέδων ανόργανου αρσενικού σε τρόφιμα.

    «Με δεδομένους τους κινδύνους από το ανόργανο αρσενικό, που περιέχεται στο ρύζι και τις παιδικές τροφές ρυζιού αν αυτό ξεπεράσει τα επιτρεπόμενα όρια», οι παιδίατροι ζητούν να ενημερωθούν για τους ελέγχους που έχουν γίνει, προκειμένου να ενημερώσουν με τη σειρά τους γονείς.

   Η Ένωση Ελευθεροεπαγγελματιών Παιδιάτρων απευθύνει τα εξής ερωτήματα προς τον ΕΦΕΤ και το υπουργείο Υγείας:

   1. Γίνονται και κάθε πότε, δειγματοληπτικοί έλεγχοι στο ρύζι και στα προϊόντα ρυζιού σε σχέση με τα όρια που θέσπισε η Ευρωπαϊκή Ένωση όσον αφορά το ανόργανο αρσενικό;

   2. Πότε έγινε ο τελευταίος δειγματοληπτικός έλεγχος;

   3. Ποια ήταν τα αποτελέσματα;

   4. Σε ποια προϊόντα έγινε;

   5. Ισχύει σήμερα ο νέος κανονισμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης;

   6. Αν ισχύει υπάρχουν σήμερα στην Ελληνική αγορά προϊόντα ρυζιού και βρεφικές τροφές ρυζιού τα οποία δεν έχουν συμμορφωθεί με τον κανονισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης;

   7. Είναι υποχρεωτικό για τις εταιρείες παιδικών τροφών ρυζιού να αναφέρουν στην ετικέτα του προϊόντος τα επίπεδα του περιεχομένου ανόργανου αρσενικού, ώστε να το γνωρίζει ο καταναλωτής;

   8. Ποια πρέπει να είναι η συμπεριφορά του καταναλωτή και τι πρέπει να αναζητά στα τυποποιημένα προϊόντα, ώστε να είναι σίγουρος για την υγεία την δική του και των παιδιών του;

   Οι παιδίατροι ζητούν, επίσης, οποιοδήποτε άλλο στοιχείο θα βοηθήσει στην ενημέρωση και την διαφύλαξη της υγείας των καταναλωτών, με ιδιαίτερη έμφαση αυτής των βρεφών και των μικρών παιδιών.










ΑΠΕ

]]>
nospam@ertopen.com (Νίκος Κλέτσας) Κοινωνία Thu, 12 Jul 2018 21:00:50 +0300
«Smarthones και Social Media: Προκαλούν κατάθλιψη, διευκολύνουν το μπούλινγκ, αυξάνουν τις αυτοκτονίες παιδιών» http://www.ertopen.com/news/ellada/koinwnia/item/48210-%C2%ABsmarthones-kai-social-media-prokaloyn-katathlipsh%2C-dieykolynoyn-to-mpoylingk%2C-ayxanoyn-tis-aytoktonies-paidiwn%C2%BB http://www.ertopen.com/news/ellada/koinwnia/item/48210-%C2%ABsmarthones-kai-social-media-prokaloyn-katathlipsh%2C-dieykolynoyn-to-mpoylingk%2C-ayxanoyn-tis-aytoktonies-paidiwn%C2%BB «Smarthones και Social Media: Προκαλούν κατάθλιψη, διευκολύνουν το μπούλινγκ, αυξάνουν τις αυτοκτονίες παιδιών»

«Δεν ξέρουμε πώς είναι η ζωή χωρίς iPad ή iPhones. Νομίζω ότι αγαπάμε τα τηλέφωνά μας περισσότερο από τους ίδιους τους ανθρώπους».

Αυτή τη συγκλονιστική απάντηση έδωσε στην καθηγήτρια Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Σαν Ντιέγκο Jean M. Twenge, συγγραφέα του βιβλίου «Η γενιά Me και η γενιά iGen» (Generation Me and iGen), μια ανήλικη Αμερικανίδα.

Η καθηγήτρια έχει γράψει ένα πολύ σημαντικό άρθρο στο αμερικανικό περιοδικό Atlantic για το θέμα της επίδρασης των έξυπνων τηλεφώνων και των κοινωνικών μέσων στα παιδιά και στους εφήβους. Η ίδια μελετά τις μεταβολές στη συμπεριφορά των γενεών από τη δεκαετία του 1930. Οι μεταβολές αυτές χαρακτηρίζονται, όπως σημειώνει, από τον σταδιακό, βαθμιαίο χαρακτήρα τους, ακόμα κι όταν συγκλονιστικά γεγονότα όπως ο πόλεμος επηρέασαν την κοινωνία. Αλλά το 2012, ακριβώς όταν οι Αμερικανοί που διέθεταν ένα έξυπνο τηλέφωνο (smartphone) ξεπέρασαν το μισό του πληθυσμού, σημειώθηκε μια εξαιρετικά απότομη, βίαιη μεταβολή στη συμπεριφορά και στη συναισθηματική κατάσταση των εφήβων, οι οποίοι άρχισαν να χάνουν την τόσο έντονη για την ηλικία τους και για την εποχή μας διάθεση ανεξαρτησίας τους. Οι μεταβολές αυτές επιβεβαιώθηκαν με σειρά μελετών επί σειρά ετών. Όλες ανεξαιρέτως επιβεβαίωσαν ότι, πιθανώς και ως αποτέλεσμα ριζικής αλλαγής στον τρόπο που οι νέοι περνάνε τον χρόνο τους, αλλάζει ριζικά και ο τρόπος που βλέπουν τον κόσμο.

Η ερευνήτρια βάφτισε αυτή τη γενιά, γεννηθέντες μεταξύ 1995 και 2012, ως την iGen και υποστηρίζει ότι έχει διαμορφωθεί από τα smartphones και τα κοινωνικά μέσα (social media). Τα παιδιά αυτής της ηλικίας μεγαλώνουν με smartphones, έχουν λογαριασμό Instagram πριν πάνε γυμνάσιο και δεν θυμούνται πώς ήταν ο κόσμος πριν από το internet. Το διαδίκτυο είναι διαρκώς παρόν στη ζωή τους, μέρα και νύχτα. Το 2017, μια έρευνα έδειξε ότι τρεις στους τέσσερις Αμερικανούς εφήβους έχουν iPhone.

Ο ερχομός των smartphones και των tablets δεν είχε ως μόνο αποτέλεσμα την αύξηση του χρόνου που περνάνε τα παιδιά μπροστά από την οθόνη και τα προβλήματα συγκέντρωσης που τη συνοδεύουν αλλά και μια ριζική μεταβολή όλου του τρόπου ζωής, από τη φύση των κοινωνικών τους σχέσεων, μέχρι τη διανοητική τους υγεία. Οι μεταβολές αυτές επιπλέον επήλθαν σε όλες ανεξαιρέτως τις κοινωνικές και εθνικές ομάδες του αμερικανικού πληθυσμού. Οι έφηβοι ζουν δια των συσκευών τους και νοιώθουν πιο άνετα στο δωμάτιό τους, παρά σε ένα αυτοκίνητο ή σε ένα πάρτι.

Η χειρότερη κρίση πνευματικής υγείας εδώ και δεκαετίες!

Αυτό έχει και μερικές καλές συνέπειες όπως ότι περιορίζει τις πιθανότητες να πάθουν ατύχημα στο δρόμο ή να εθιστούν στο πιοτό. Δεν έχει όμως μόνο αυτές τις συνέπειες. Όπως επισημαίνει στο άρθρο της στο Ατλάντικ η καθηγήτρια, τα ποσοστά κρουσμάτων κατάθλιψης και αυτοκτονιών μεταξύ εφήβων Αμερικανών έχουν εκτοξευθεί μετά το 2011. Όπως σημειώνει η ίδια: «Δεν είναι υπερβολή να περιγράψουμε την iGen ως ευρισκόμενη μπροστά στο κατώφλι της χειρότερης κρίσης πνευματικής υγείας εδώ και δεκαετίες και μεγάλο μέρος αυτής της επιδείνωσης οφείλεται στα τηλέφωνά τους»!!!

Και συνεχίζει:

«Η ταυτόχρονη ανάδυση των smartphones και των social media έχουν προκαλέσει ένα "σεισμό" που ίσως δεν ξανάδαμε ποτέ στην ιστορία», ακόμα και σε περιόδους πολέμων και έχει προκαλέσει μεγάλη δυστυχία στα παιδιά.

Οι προηγούμενες γενιές έβγαιναν έξω, παλιότερα κάπνιζαν, τώρα λιγότερο, έπιναν, έκαναν πράγματα απαγορευμένα στο σπίτι, έκλειναν ραντεβού με το άλλο φύλο, ανυπομονούσαν να πάρουν αυτοκίνητο και τσακωνόντουσαν με τους γονείς τους πότε θα γυρίσουν. Παρά τις "παρενέργειες" αυτών των δραστηριοτήτων, αποτελούσαν ένα τμήμα της διαδικασίας ενηλικίωσης και ανεξαρτοποίησης.

Σήμερα, μένουν πολύ περισσότερο σπίτι κι όταν βγαίνουν το κάνουν με τους γονείς τους, δεν μιλάνε αλλά στέλνουν μηνύματα. Το 2015, μόνο το 56% αυτής της γενιάς έβγαινε ραντεβού με το άλλο φύλο στα τελευταίες τάξεις του σχολείου, πτώση κατά 30% εν σχέσει με τα προηγούμενα χρόνια. Η σεξουαλική δραστηριότητα των Αμερικανών εφήβων μειώθηκε κατά 40% συγκρινόμενη με το 1991. Ακόμα και η διάθεση να βγάλουν δίπλωμα και να οδηγήσουν αυτοκίνητο, το κατ΄ εξοχήν σύμβολο της ελευθερίας στην αμερικανική κουλτούρα, έχει υποχωρήσει, με τους εφήβους να αρκούνται συχνά στις βόλτες που τους πάνε οι γονείς τους και να είναι μάλλον οι γονείς που σπρώχνουν τα παιδιά τους να βγάλουν άδεια οδηγήσεως, όχι το αντίστροφο.

Βέβαια, η αλήθεια είναι ότι ορισμένα από αυτά τα φαινόμενα, όπως ιδίως η καθυστέρηση της ενηλικίωσης είχαν εμφανισθεί και πριν από την εμφάνιση τής γενιάς iGen. Οι εκπρόσωποι της γενιάς X, στη δεκαετία του 1990, ναι μεν οδηγούσαν, έπιναν αλκοόλ, έβγαιναν ραντεβού και έκαναν σεξ ή οι κοπέλες έμεναν έγκυες όπως η προηγούμενη από αυτούς γενιά, αλλά παντρευόντουσαν και άρχιζαν την καριέρα τους αργότερα. Τώρα αυτή η τάση επιβεβαιώνεται αλλά γενικεύεται και στις άλλες εκδηλώσεις, οδηγώντας σε επιμήκυνση της παιδικής ηλικίας. Οι τωρινοί 18ρηδες και 15ρηδες συμπεριφέρονται όπως οι 15άρηδες και οι 13άρηδες και οι έφηβοι καθυστερούν να αναλάβουν τις ευθύνες αλλά και να απολαύσουν τις χαρές της ενηλικίωσης.

Η συμπεριφορά των παιδιών και των εφήβων επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες. Για παράδειγμα, σε μια οικονομία της πληροφορίας, οι γονείς προτιμούν τα παιδιά τους να μένουν σπίτι και να μελετάνε, παρά να πάνε να κάνουν μια μερικής απασχόλησης δουλειά, που θα τους έδινε λιγότερα επαγγελματικά εφόδια. Αν όμως οι έφηβοι αποδέχονται ευχαρίστως μια τέτοια ρύθμιση, δεν είναι γιατί θέλουν να μένουν σπίτι και να μελετάνε, αλλά γιατί ζουν την κοινωνική τους ζωή με το τηλέφωνο και δεν τους ενδιαφέρει να βγαίνουν από το σπίτι για να συναντήσουν τους φίλους τους.

Έχουν περισσότερο, όχι λιγότερο ελεύθερο χρόνο από τη γενιά X. Και τι κάνουν αυτό τον ελεύθερο χρόνο; Είναι στο δωμάτιό τους, μόνοι και συχνά αγχωμένοι. Ένα από τα παράδοξα της υπόθεσης είναι ότι ενώ η iGen περνάει πολύ περισσότερο χρόνο στο σπίτι, τα μέλη της δεν συνδέονται περισσότερο με τους γονείς τους. Όπως περιγράφει η μικρούλα που αναφέραμε στην αρχή "όταν βλέπω τους φίλους μου με τις οικογένειές τους, δεν μιλάνε μεταξύ τους. Λένε οκ, οκ και οτιδήποτε άλλ,ο ενώ βρίσκονται πάνω από τα τηλέφωνά τους, χωρίς να δίνουν σημασία στην οικογένειά τους. Κι εγώ περνάω περισσότερο καιρό με το τηλέφωνο, παρά με ανθρώπους". Τα παιδάκια έχουν γίνει εξπέρ στο να αποφεύγουν τα πάντα για να τα αφήσουν μόνα τους και ήσυχα με το τηλέφωνο.

Ο αριθμός των εφήβων που συναντούν τους φίλους τους σχεδόν κάθε μέρα έπεσε κατά 40% μεταξύ 2000 και 2015 με την πτώση να γίνεται πολύ απότομη πρόσφατα. Λιγότεροι έφηβοι πάνε σε πάρτι, ασχολούνται με ρόλερ, παίζουν μπάσκετ, πηγαίνουν σε πισίνες κλπ. Όλα αυτά έχουν αντικατασταθεί από εικονικούς χώρους προσεγγίσιμους μέσω εφαρμογών και του δικτύου.

Ε και; Θα μπορούσατε να αναρωτηθείτε. Αφού αυτό ευχαριστεί τα παιδιά, πρέπει να τα κάνει και ευτυχή. Μόνο που αν σκέφτεστε έτσι κάνετε λάθος. Οι σχετικές στατιστικές-ψυχολογικές έρευνες αποδεικνύουν πέραν αμφιβολίας ότι η ευτυχία των εφήβων είναι κατά μέσο όρο αντιστρόφως ανάλογη προς τον χρόνο παραμονής μπροστά στην οθόνη. Από την μελέτη των συμπεριφορών δεν διαπιστώθηκε ούτε μία εξαίρεση. Όλες οι "δραστηριότητες οθόνης" συνδέονται με λιγότερη ευτυχία, όλες οι άλλες με περισσότερη! Κι όσο περισσότερο χρόνο περνάνε μπροστά από την οθόνη, τόσο πιο πιθανό είναι να αναφέρουν συμπτώματα κατάθλιψης».

Μια μοναχική και πιο δυστυχισμένη γενιά, με μεγαλύτερη τάση για αυτοκτονία

Βεβαίως, η ανακάλυψη μιας σαφούς στατιστικής συσχέτισης δεν συνιστά και πλήρη απόδειξη μιας σχέσης αιτίου και αιτιατού. Θα μπορούσε κάποιος να υποστηρίξει ότι τα μη ευτυχή ή τα καταθλιπτικά παιδιά περνάνε περισσότερο καιρό μπροστά στη οθόνη, όχι ότι η οθόνη προκαλεί αυτά τα συμπτώματα. Εντούτοις, πιο εξειδικευμένες πρόσφατες ψυχολογικές μελέτες δείχνουν να στηρίζουν μάλλον ένα τέτοιο συμπέρασμα. Για παράδειγμα, μια συστηματική μελέτη χρηστών Facebook έδειξε ότι όσοι το χρησιμοποιούν περισσότερο είναι λιγότερο ευτυχείς, όταν όμως οι έφηβοι δεν νοιώθουν καλά δεν πάνε στο Facebook. Παρόλο που το Facebook και άλλα παρόμοια σάιτ υποστηρίζουν ότι φέρνουν τους ανθρώπους πιο κοντά στους φίλους τους, το ψυχολογικό πορτρέτο της iGen γενιάς είναι μιας γενιάς μοναχικής και διασπασμένης. Αυτοί που επισκέπτονται τέτοια σάιτ καθημερινά αλλά βλέπουν τους φίλους τους δια ζώσης λιγότερο, τείνουν επίσης να δώσουν στους ερευνητές απαντήσεις όπως «Νοιώθω πολλές φορές μοναξιά», «συχνά νοιώθω έξω από τα πράγματα», «θα ήθελα να έχω περισσότερους καλούς φίλους». Το 2013 σημειώθηκε μια πολύ απότομη αύξηση αναφορών σε μοναξιά, που έχουν παραμείνει έκτοτε σε υψηλά επίπεδα.

Ισχυρή στατιστική συσχέτιση διαπιστώθηκε επίσης ανάμεσα στον χρόνο παρουσίας μπροστά σε οθόνη και στα συμπτώματα κατάθλιψης. Έφηβοι, βαρείς χρήστες κοινωνικών μέσων έχουν 27% μεγαλύτερη πιθανότητα να εμφανίσουν συμπτώματα κατάθλιψης. Αντίθετα, έφηβοι που ασχολούνται με αθλήματα, πάνε στην εκκλησία ή κάνουν ακόμα και περισσότερη δουλειά για τα μαθήματά τους στο σπίτι παρουσιάζουν σημαντικά λιγότερα κρούσματα.

Έφηβοι που ξοδεύουν πάνω από τρεις ώρες τη μέρα μπροστά σε ηλεκτρονικές συσκευές έχουν 35% μεγαλύτερη πιθανότητα να έχουν προδιαθετικό παράγοντα για αυτοκτονία, ένας κίνδυνος πολύ υψηλότερος από αυτόν που προκαλεί η παρακολούθηση τηλεόρασης. Η απομόνωση των νέων έχει μειώσει τις ανθρωποκτονίες μεταξύ τους, έχει όμως αυξήσει τις αυτοκτονίες, μετά το2007 και το 2011, για πρώτη φορά μετά από 24 χρόνια, παρατηρήθηκαν περισσότερες αυτοκτονίες από ανθρωποκτονίες.

Αν τα έξυπνα τηλέφωνα και τα κοινωνικά μέσα εμφανίζονται ως προδιαθετικοί παράγοντες γα την αύξηση των αυτοκτονιών, αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι είναι οι μόνοι, δεδομένου άλλωστε ότι τα ποσοστά εφήβων που αυτοκτονούν άρχισαν να αυξάνουν στη δεκαετία του 1990, πολύ προτού εμφανισθούν τα έξυπνα τηλέφωνα. Τις τελευταίες δεκαετίες έχει τετραπλασιασθεί η χρήση αντικαταθλιπιτκών φαρμάκων στις ΗΠΑ. Αυτό είναι ένδειξη αύξησης της κατάθλιψης. ‘Η, όπως υποστηρίζουν ορισμένοι επικριτές των φαρμακοβιομηχανιών, ότι τα αντικαταθλιπτικά αυξάνουν τις αυτοκτονίες.

Προφανώς, η τεχνολογία δεν είναι ο μοναδικός παράγοντας που επηρεάζει την γενική κατάσταση υγείας του αμερικανικού πληθυσμού. Οι μεγάλες μεταβολές στις κοινωνικές σχέσεις και την οικονομία, αλλά και η πολιτική υγείας που επιβάλλουν οι μεγάλες πολυεθνικές του φαρμάκου, είναι επίσης κρίσιμοι διαμορφωτικοί παράγοντες, στους οποίους όμως ήρθαν τώρα να προστεθούν τα smartfones και τα social media.

Εκτός από την μοναξιά που ενισχύουν, τα έξυπνα τηλέφωνα και τα κοινωνικά μέσα εντείνουν επίσης το αίσθημα αποκλεισμού πολλών παιδιών που δεν δέχονται προσκλήσεις στο διαδίκτυο, στο Facebook, το Instagram ή το Snapchat. H τάση αυτή είναι ακόμα πιο έντονη στα κορίτσια. Όποιο παιδί αναρτήσει, για παράδειγμα, μια φωτογραφία στο διαδίκτυο, μπαίνει αυτόματα και σε διαδικασία κρίσης (πόσα likes θα κάνει). Η κρίση δεν θα είναι πάντα ευνοϊκή. Ακόμα, οι αυτοκτονίες είναι λιγότερο συχνές στα κορίτσια, εν μέρει διότι τα αγόρια χρησιμοποιούν πιο αποτελεσματικές μεθόδους αυτοκτονίας, αλλά το ποσοστό τέτοιων περιστατικών αυξάνεται ταχύτερα στα κορίτσια και πλησιάζει τώρα το αντίστοιχο των αγοριών.

Είναι πιθανό ότι οι εντονότερες συνέπειες για τα κορίτσια οφείλονται επίσης στο γεγονός ότι είναι περισσότερο πιθανό να δοκιμάσουν κυβερνο-μπούλινγκ. Τα αγόρια επιδίδονται στο μπούλινγκ με φυσικό τρόπο, ενώ τα κορίτσια το κάνουν υπονομεύοντας την κοινωνική θέση ή τις σχέσεις των θυμάτων τους. Τα κοινωνικά μέσα παρέχουν στις μαθήτριες μια πλατφόρμα για να το κάνουν αυτό, εξοστρακίζοντας και αποκλείοντας άλλα κορίτσια όλο το εικοσιτετράωρο.

Ζημιά στην ικανότητα έλλογης σκέψης

Οι εταιρείες κοινωνικών μέσων αναγνωρίζουν το πρόβλημα και λένε ότι προσπαθούν να αποτρέψουν το κυβερνο-μπούλινγκ. Αλλά αυτές οι προσπάθειες «αποτροπής», αφήνουν τους παρατηρητές πολύ σκεπτικούς, εξαιτίας του καταιγισμού αποκαλύψεων για τον ρόλο των εταιρειών αυτών σε προσπάθειες μαζικής χειραγώγησης ολόκληρων πληθυσμών. Ένα ντοκουμέντο της Facebook που διέρρευσε προβάλλει προς τους διαφημιστές την ικανότητά της να διαγνώσει τη συναισθηματική κατάσταση των εφήβων επί τη βάσει της συμπεριφοράς τους on-line, εντοπίζοντας τις στιγμές που αυτοί χρειάζονται μια «τόνωση της εμπιστοσύνης» τους!

Η συμπεριφορά των παιδιών με τις ηλεκτρονικές συσκευές θυμίζει καταστάσεις εξάρτησης, ενώ το 2014 ένα κοριτσάκι παρολίγο να καεί όταν πήρε φωτιά από την υπερθέρμανση το κινητό της που κρατούσε δίπλα στο κρεβάτι της. Υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις ότι το κράτημα των ηλεκτρονικών συσκευών δίπλα στο κρεβάτι και η χρήση τους πριν από τον ύπνο, οδηγεί σε μείωση των ωρών ύπνου με πολλές και πολύ άσχημες συνέπειες. Ήδη, το ποσοστό των εφήβων με στέρηση ύπνου (κάτω από επτά ώρες) ανέβηκε κατά 57% εν σχέσει με το 1991. Και πάλι οι έρευνες απέδειξαν ισχυρή στατιστική συσχέτιση μεταξύ ωρών απασχόλησης με ηλεκτρονικές συσκευές και στέρησης ύπνου. Τα παιδιά που χρησιμοποιούν μια συσκευή μέσων (media device) ακριβώς πριν πάνε να κοιμηθούν, είναι περισσότερο πιθανό να κοιμηθούν λιγότερο και λιγότερο καλά και να νυστάζουν στη διάρκεια της ημέρας. Τι διάβασμα βιβλίων και περιοδικών βελτιώνει ελαφρά τον ύπνο, η παρακολούθηση τηλεόρασης τον επιδεινώνει ελαφρά, η χρήση έξυπνων τηλεφώνων τον επιβαρύνει πολύ. Η στέρηση ύπνου συνδέεται με πάρα πολλά θέματα, όπως η επιδείνωση της ικανότητας έλλογης σκέψης, η αυξημένη πιθανότητα ασθενειών, μεγαλύτερο βάρος, υπέρταση, κατάθλιψη και άγχος.

Οι ίδιοι οι σχεδιαστές των έξυπνων τηλεφώνων στην Κοιλάδα του Πυριτίου (Silicon Valley) τα γνωρίζουν αυτά και για τον λόγο αυτό επιβάλλουν στα δικά τους παιδιά μεγάλους περιορισμούς στη χρήση τους.

Υπάρχει όμως και κάτι θετικό και πολύ παρήγορο. Σιγά-σιγά τα ίδια τα παιδιά αρχίζουν να καταλαβαίνουν την αρνητική επίδραση που έχουν οι συσκευές τους πάνω τους!

* Ο Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος είναι δημοσιογράφος και συγγραφέας. Διετέλεσε ειδικός συνεργάτης στο Γραφείο του Πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου με αντικείμενο τις σχέσεις Ανατολής-Δύσης και τον έλεγχο των εξοπλισμών. 


ΑΠΕ
]]>
nospam@ertopen.com (Νίκος Κλέτσας) Κοινωνία Thu, 12 Jul 2018 19:00:10 +0300
19η Αιμοδοσία ΟΚΠΑ Δήμου Πεντέλης σήμερα Τετάρτη 11 Ιουλίου http://www.ertopen.com/news/ellada/koinwnia/item/48197-19h-aimodosia-okpa-dhmoy-pentelhs-shmera-tetarth-11-ioylioy http://www.ertopen.com/news/ellada/koinwnia/item/48197-19h-aimodosia-okpa-dhmoy-pentelhs-shmera-tetarth-11-ioylioy 19η Αιμοδοσία ΟΚΠΑ Δήμου Πεντέλης σήμερα Τετάρτη 11 Ιουλίου


Ο Οργανισμός Κοινωνικής Πρόνοιας & Αλληλεγγύης (Ο.Κ.Π.Α.)  Δήμου Πεντέλης και το Νοσοκομείο Αμαλία Φλέμινγκ σας προσκαλούν στην 19η Αιμοδοσία  Δήμου Πεντέλης σήμερα Τετάρτη 11 Ιουλίου 2018 
και ώρα 14:00 – 19:00 στο Δημοτικό Κατάστημα Μελισσίων (Καλαμβόκη 2α, Μελίσσια)
]]>
nospam@ertopen.com (Νίκος Κλέτσας) Κοινωνία Wed, 11 Jul 2018 09:30:43 +0300
Απαραίτητη η καθημερινή επικοινωνία γονιών και παιδιών για θέματα εκφοβισμού http://www.ertopen.com/news/ellada/koinwnia/item/48184-aparaithth-h-kathhmerinh-epikoinwnia-goniwn-kai-paidiwn-gia-themata-ekfobismoy http://www.ertopen.com/news/ellada/koinwnia/item/48184-aparaithth-h-kathhmerinh-epikoinwnia-goniwn-kai-paidiwn-gia-themata-ekfobismoy Απαραίτητη η καθημερινή επικοινωνία γονιών και παιδιών για θέματα εκφοβισμού

Η είδηση ότι ένας έφηβος έβαλε τέλος στη ζωή του γιατί, σύμφωνα με πληροφορίες, υπήρξε θύμα εκφοβισμού (bullying) συγκλονίζει αλλά και υπογραμμίζει την ανάγκη συνεχούς εγρήγορσης από την πλευρά της πολιτείας, του σχολείου, της οικογένειας για την αντιμετώπιση ενός επικίνδυνου κοινωνικού φαινομένου.

«Είμαστε έτοιμοι να υποστηρίξουμε ότι έχουμε κάνει σημαντικά βήματα, ως κοινωνία και ως θεσμοί κοινωνικοποίησης των νέων, για την αντιμετώπιση του bullying» λέει στο Αθηναϊκό - Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων o αντιπρόεδρος του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής, Παύλος Χαραμής για να συμπληρώσει:

«Και προκύπτει ένα περιστατικό όπως αυτό της αυτοκτονίας του 15χρονου έφηβου να ταράξει τα λιμνάζοντα νερά της αμεριμνησίας μας και να μας δείξει πως όσα έχουμε κάνει δεν είναι αρκετά. Όσο παραμένουν ακόμα άγνωστες βασικές πτυχές του δράματος που έλαβε χώρα στα νότια προάστια της Αθήνας κάθε ενδεχόμενο παραμένει ανοιχτό. Εκείνο όμως που δεν επιδέχεται αντίρρηση είναι πως πρώτος στόχος και πρώτη προτεραιότητα της παιδείας του νέου ανθρώπου πρέπει να είναι ο σεβασμός της ανθρώπινης ζωής και γενικότερα η διασφάλιση των ανθρώπινων δικαιωμάτων. Με ένα ακραία ανταγωνιστικό εκπαιδευτικό σύστημα, που αρδεύεται από μια εξίσου ανταγωνιστική κοινωνία, με τα μέσα μαζικής επικοινωνίας και της σύγχρονης τεχνολογίας να παρέχουν συστηματικά πλήθος αρνητικών παραδειγμάτων, δεν είναι δυνατό να διασφαλιστεί αυτός ο στόχος. Χρειάζεται να εντείνουμε τις προσπάθειές μας τόσο στον χώρο του σχολείου όσο και στο ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον. Η Θεματική Εβδομάδα υπήρξε ένα βήμα προς αυτή την κατεύθυνση, που πρέπει να συμπληρωθεί με πιο ολοκληρωμένες και συστηματικές παρεμβάσεις. Και κυρίως με τη στενότερη συνεργασία σχολείου και οικογένειας»






ΑΠΕ

]]>
nospam@ertopen.com (Νίκος Κλέτσας) Κοινωνία Tue, 10 Jul 2018 16:00:02 +0300